• do
    22
    nov
    2018
    17:00

    Programma wordt t.z.t. bekend gemaakt via de uitnodiging!

  • wo
    19
    sep
    2018
    17:00Cuijk

    Bij een wereldwijd opererende organisatie denk je al snel aan de grote multinationals. Waar je niet zo snel aan denkt is het bedrijf bij jou om de hoek.
    Wat een kans!
    Op 19 september trekken we de laarzen aan om de bloemetjes buiten te gaan zetten. We gaan het verhaal horen en beleven van twee internationaal opererende organisaties die niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk hun ‘kiem’ in de ‘Land van Cuijkse’ grond hebben.

    Wim van den Hoogen van Florius Flowers uit Cuijk bestuift ons die middag met zijn passie voor bloemen. Tenminste, als hij op dat moment niet weggeroepen is om in Afrika zijn bloemen te bekijken op een van de plantages. Bloemen kweken in Ethiopia en Kenia, om ze via Cuijk wereldwijd vers te leveren. Daar moet een innovatief en doordacht proces aan ten grondslag liggen.
    Dirk en Toon Ebben van Boomkwekerij Ebben uit Beers ontvangen ons die middag buiten in één van de vele boomkwekerijen. Jaarlijks een half miljoen bomen wereldwijd leveren, dat vraagt meer dan alleen groene vingers.
    Wat maakt dat zij de wereld over zijn gegaan? Hoe zijn ze daar toe gekomen? Wat heeft hun pad daarbij gekruist? Het komt aan de orde en anders vragen we het gewoon.
    De innerlijke mens wordt ook deze dag goed verzorgd. Waar en hoe we daar invulling aan geven dat blijft nog even een verrassing. Weer of geen weer, feit is dat je je laarzen alvast klaar kunt zetten.
    Nadere details volgen over enkele weken.

    Globale samenstelling van het programma:

    17.00 - 17.30     Verzamelen bij ???, een korte introductie en een eerste hap eten
    17.30 - 17.45     Vertrek naar jouw eerste bedrijfsbezoek
    17.45 - 18.45     Bedrijfsbezoek 1
    18.45 - 19.00     Op weg naar jouw tweede bedrijfsbezoek
    19.00 - 20.00     Bedrijfsbezoek 2
    20.00 - 20.15     Verzamelen bij ???
    20.15 - 22.30     Tijd om ‘de bloemetjes buiten te zetten’ tijdens de informele en culinaire voortzetting van het programma.

     Meld je aan via http://www.cubox.nl/Cubox/aanmeldformulier.php

  • do
    14
    jun
    2018
    17.00 uurBoxmeer

    Terugblik 'CuBox on the Move’

    Op donderdag 14 juni jl. was "Cubox on the Move". De hartelijke, informele ontvangst was bij Mondial van Dijk, waar wij onder het genot van een heerlijk soepje bijgepraat zijn door Roel en Stijn van Dijk over de activiteiten van Mondial Van Dijk. Emile Willems gaf een uiteenzetting over de groepen voor de bedrijfsbezoeken en daarna vertrokken groep 1 en 2 naar VTS en groep 3 en 4 naar Elpress, waarbij driftig gecarpooled werd (on the move dus). De ontvangst bij VTS door Erik Stevens en Joost Hafmans was uiterst hartelijk en uitnodigend. Een zeer indrukwekkend en bevlogen verhaal van een ondernemer die op grote schaal gebruik maakt van de nieuwste technologiën in transport.
    Bij Elpress werden wij allerhartelijkst ontvangen door vader en zoon Martien en Jannes Voss. Zij hebben ons een uitgebreide kijk in de keuken en in hun wereldwijde activiteiten op het gebied van hygiëne gegeven.
    De avond werd in aangename sfeer afgesloten met een barbecue bij 't Huys op de Hei, waar alle leden zeer gastvrij werden verwelkomd door Nancy Fransman.

    Kortom een 'beweeglijke' avond met een goede sfeer. Het bestuur heeft dan ook lovende reacties ontvangen over deze avond.

    Hieronder een korte impressie:

  • do
    01
    mrt
    2018
  • do
    23
    nov
    2017
    "Zo, en nu eerst een BAVARIA'

    logo bavaria

    'Zo, en nu eerst een BAVARIA’

    Op donderdag 23 november jl. was het zover; onder 'zeer natte' omstandigheden vertrokken 2 bussen met Cubox-leden van de parkeerplaats bij Van der Valk Cuijk naar bierbrouwer Bavaria in Lieshout voor een 'natje en een droogje'.
    Na aankomst in Lieshout was er tijd voor een uitgebreide rondleiding door de Bavaria brouwerij. Daarna is er onder het genot van het Bavaria 'gerstenat' genoten van een uitgebreid diner-buffet in het Brouwerijcafé.

    Gijs Swinkels, één van de jongste telgen uit de jongste generatie Swinkels heeft ons tijdens een presentatie diverse mooie anekdotes verteld over de marketingtricks en trucs, met name voor de bekende tv-reclames. Het was een enerverende middag en avond!

    IMG_2681 IMG_2680 IMG_2679 IMG_2678 IMG_2677 IMG_2676 IMG_2675 IMG_2674 IMG_2673 IMG_2672 IMG_2671 IMG_2670 IMG_2669 IMG_2669 IMG_2668 IMG_2667 IMG_2667 IMG_2667 (1) IMG_2666 IMG_2665 IMG_2664 IMG_2663 IMG_2662 IMG_2662 IMG_2661 IMG_2660 IMG_2659 IMG_2658 IMG_2657 IMG_2656 IMG_2655 IMG_2654 IMG_2653 IMG_2652 IMG_2651 IMG_2650 IMG_2649 IMG_2648 IMG_2647 IMG_2646 IMG_2645 IMG_2644 IMG_2643 IMG_2642 IMG_2641 IMG_2640 IMG_2640 IMG_2639 IMG_2638 IMG_2637 IMG_2636 IMG_2635 IMG_2634 IMG_2634 IMG_2633 IMG_2633 IMG_2632 IMG_2631 IMG_2630 IMG_2629 IMG_2628 IMG_2627 IMG_2626 IMG_2625 IMG_2625 IMG_2624 IMG_2623 IMG_2622 IMG_2621 IMG_2620 IMG_2619 IMG_2618 IMG_2618 IMG_2617 IMG_2616 IMG_2615 IMG_2614 IMG_2613 IMG_2612 IMG_2611 IMG_2610 IMG_2609 IMG_2608 IMG_2607 IMG_2605 IMG_2604 IMG_2603 IMG_2602 IMG_2601 IMG_2600 IMG_2599 IMG_2598 foto 2 foto 1

  • do
    14
    sep
    2017
    Bedrijvig Beurs Daag Cubox Uit!

    Presenteren, het jongleren met beslissingen!

    Dit was het thema van de Cubox-bijeenkomst van 14 september jl. Na het genieten van een italiaans buffet op het "stormvaste" dakterras van het Inspyrium in Cuijk hebben wij kennisgemaakt met een drietal vormen van presenteren.
    Als eerste gaf Paul van Schaijik - voormalig directeur van de gelijknamige winkelketen - een boeiende, interactieve presentatie over zijn ondernemersbeslissingen. Aan de hand van een aantal eigenzinnige quotes werden de Cubox-ondernemers uitgedaagd mee te denken over presenteren en ondernemen in deze tijd.

    Vervolgens gingen de ondernemers de beursvloer op om de stands van 15(!) Cubox-leden, die zichzelf en hun onderneming hier op een eigen en soms eigenzinnige manier presenteerden, te beoordelen op hun presentatiekwaliteiten, wat soms hilarische situaties opleverde.

    Na het gezamenlijke beursbezoek werd er aangesloten bij de businessclubs van JVC en NEC voor een boeiende en opzwepende presentatie van supermarkteigenaar én bekendste voetbalscheidsrechter van ons land – Björn Kuipers - , waarbij met name ‘hele snelle beslissingen’ aan de orde zijn gekomen.
    Cubox-lid Margo van Dijk wist zelfs zo snel en adequaat beslissingen te nemen, dat zij de prijs - een voetbal  - mee naar huis mocht nemen.
    Na het afsluitende vuurwerk, kon er onder het genot van een drankje nog uitgebreid nagepraat worden door exposanten en presentatoren.
    Het was een meer dan geslaagde bijeenkomst!

     

    IMG_0814-©BerryPoelen

    IMG_0801-©BerryPoelenIMG_0775-©BerryPoelenIMG_0757-©BerryPoelenIMG_0742-©BerryPoelenIMG_0711-©BerryPoelenIMG_0710-©BerryPoelenIMG_0695-©BerryPoelenIMG_0686-©BerryPoelenIMG_0642-©BerryPoelenIMG_0612-©BerryPoelenIMG_0598-©BerryPoelenIMG_0588-©BerryPoelenIMG_0582-©BerryPoelenIMG_0533-©BerryPoelenIMG_0516-©BerryPoelenIMG_0497-©BerryPoelenIMG_0491-©BerryPoelenIMG_0478-©BerryPoelenIMG_0468-©BerryPoelenIMG_0459-©BerryPoelenIMG_0454-©BerryPoelen

  • wo
    28
    jun
    2017
    Een pondje Duurzaamheid, graag!

    Eh … mag het soms een onsje meer zijn, mijnheer? De keuzevraag van nu om duurzaam te werk te gaan, zal waarschijnlijk niet lang meer duren. Dan wordt de zachte vraag van vandaag een harde eis van morgen. Wellicht een wettelijke verplichting. Wanneer dit gebeurt? Een kwestie van (korte) tijd. Zo waren de duurzaamheids-contouren bij het (inmiddels afgebroken) vier-partijen-overleg voor een nieuwe regering al knellend voelbaar. Groen is niet alleen links, maar ook steeds meer rechts. En dat zal ook moeten, willen we als mensheid kunnen overleven. Alle Trumpiaanse onzin hierover ten spijt.

    Duurzaamheid is op 28 juni ook hét thema van de komende Cubox-bijeenkomst. Op drie terreinen maar liefst. Eerst maken we kennis met de familie Albers in Rijkevoort. Zij runnen ‘An ’t Hoag’, een prachtige Brabantse hoeve met vaste wortels uit 1818. Een kleinschalige doe-boerderij, waar naast eigen agrarische producten de zorg aan mensen met een sociale of psychische hulpvraag centraal staat. We horen onder meer hoe duurzaamheid in hun bedrijfsvoering een grote rol speelt. Bovendien is An ’t Hoag in 2017 uitgeroepen tot meest gastvrije boerderij in de regio.

    Vervolgens bezoeken we in dezelfde plaats Install Management. Een advies- en managementbureau, met name op het gebied van klimaat, (bouw)installaties en duurzaamheid. Als iemand weet wat de stand van zaken én de richting is op deze gebieden, is dat wel directeur Roel van de Kerkhof. Uw bedrijf krijgt hier dan ook het duurzame antwoord voor de nabije toekomst.

    En als u daarnaast een beetje nostalgisch-duurzaam bent ingesteld, bezoekt u als derde plek in hartje Rijkevoort  – maar wel op eigen gelegenheid, tijdens het barbecueën – de belevingswinkel uit 1914 van ‘Erven Verbruggen’. Een aanrader overigens, want de geur van zand, zeep en soda strijdt hier stijlvol met de kleurrijke blikken schoonheid van Verkade en Ritmeester.

    De energie voor de duurzame verbrandingsmotor in uw eigen lijf, is dit keer een barbecue-buffet.

     P r o g r a m m a

    Onderwerp: Een pondje duurzaamheid, graag!
    Locatie: Start op Mr. Van den Bergplein, Rijkevoort  (incl. P-plaats)
    Datum : Donderdag  28 juni 2017
       
    16.30 uur     Start op het Van den Bergplein (Kern Rijkevoort)
    16.40 – 17.10 In stijl naar hoeve ‘An ’t Hoag’, Fam. Albers | Walsert 6, Rijkevoort-De Walsert
    16.50 – 17.30 Binnendruppelen en ontvangst met kop soep
    17.30 - 18.30 Bedrijfsfilosofie en rondgang door de ondernemer(s)
    18.30 – 18.45 In stijl naar ‘Install Management’. Mr. Van den Bergplein, Rijkevoort
    18.45 – 19.30 Verhandeling over duurzaamheid, door Roel van de Kerkhof | Install Management
    19.30 - 22.00   Genieten van een sfeerrijke BBQ en zomers natafelen . . . (Facultatief: bezoek aan museumwinkel anno 1914, ‘Erven Verbruggen’) 

     

  • do
    06
    apr
    2017
    BusinessEvent 2017
  • wo
    15
    mrt
    2017
    Bajesklanten

    Bezoek gevangenis Grave
    Op de woensdagen 15 maart óf 22 maart a.s. gaan we op zoek naar onze ware klanten. En waar kan dit beter gebeuren, dan. . . in de gevangenis van Grave! Want juist hier zitten de meest (opr)echte klanten. Bajesklanten. (En natuurlijk is ook hier de ene klant de andere niet, maar dat is echt niet heel veel anders dan bij uw bedrijf).

    Wij bezoeken de Penitentiaire Inrichting (gevangenis) in Grave en krijgen daar een gewetensvolle rondleiding van directeur Arend de Kort. Hij verhaalt ondermeer wie nu wel en niet de ware (bajes)klanten zijn en waarom dat zo is. Zijn analyses en opmerkingen zullen het uitgangspunt vormen voor onze sessie: “wil de ware klant opstaan!” Emile Willems zal hier leiding aan geven, zo nodig met concrete voorbeelden.

     We starten deze avond overigens met een diner bij Steakhouse Don Kiesjot in Grave.

    Programma
    17.00 uur   Ontvangst en diner bij Steakhouse Don Kiesjot, Maasstraat 17, Grave
    18.30 uur   Ontvangst PI-Grave
    19.00 uur   Rondleidingen in de PI
    21.30 uur   Napraten met een drankje
    22.00 uur   Einde avond

  • do
    24
    nov
    2016
    MSD Animal Health

    Wie kan en durft een smartnership aan met multinational MSD?

    S m a r t n e r   g e z o c h t  !

    Een beetje gechargeerd zou je kunnen zeggen, dat de legendarische diervoeder-handelaar Wimke de Körver en de (pas overleden) dierenarts-laborant drs. Joop Richter samen aan de Boxmeerse wieg stonden van de huidige wereldspeler op het gebied van diergeneesmiddelen: MSD Animal Health (= het voormalige Intervet). Hun ‘partnership’ in de jaren vijftig droeg sterk bij aan de flinke economische ontwikkeling van het Land van Cuijk.

    Op donderdag 24 november ging Cubox op bezoek bij MSD. Naast een stukje historische ontwikkeling van de onderneming zijn we zeker meer te weten gekomen over allerlei interessante bedrijfsactiviteiten op dit moment. Eén van de boeiendste wellicht voor Cubox-ondernemers, is het zogeheten ‘smartnership’. MSD is namelijk echt op zoek naar kleine(re) toeleveranciers die innovatief bezig zijn en zo van toegevoegde waarde kunnen zijn voor het grootbedrijf. Zoals bijvoorbeeld gebeurd is met de nieuwe cateraar, die met een ander concept de medewerkers in de bedrijfskantine van MSD nu voorziet van betere en vooral warmere maaltijden.

  • do
    22
    sep
    2016
    Cubox op locatie in Stevensbeek, tijdens combi bezoek

    Metameer, middelbare school in Stevensbeek heeft ons een kijk gegeven op het vernieuwend onderwijs.

    “Wist je dat elke student in 2025 rondloopt met kennis van 5 miljard personen binnen handbereik?”. Is het ‘oude’ leren dan nog wel zo effectief? Metameer bereidt haar leerlingen voor op de veranderingen in de arbeidsmarkt en maatschappij. In hoeverre bereid jij je voor op deze generatie? Waarin verschilt het oude leren van nieuwe onderwijssystemen (in wording). Vast staat dat het appels met peren vergelijken was. Berita Cornelissen en Alwi Euverman namen ons mee!

    Onze CUBOX bijeenkomsten stond voor gezelligheid onder het genot van een drankje. Ondernemersfamilie Van Welie uit Stevensbeek weet daar sinds kort wel raad mee en stookt haar eigen likeur. Deze activiteit is toegevoegd aan de dagelijkse teelt en opslag van tonnen appels en peren! Theo en zoon Leon van Welie gaven ons een kijk op de verschillende disciplines van het bedrijf waar onze regio zich in moet herkennen; agri/food en innovatie,  met een “niet lullen maar poetsen” mentaliteit.

     

  • vr
    17
    jun
    2016
    20 Jaar Cubox. ‘Het is maar hoe je er naar kijkt’

    Cubox vierde haar 20 jarig jubileum in de Weijer met het thema: the roaring twenties. Het waren immers twintig behoorlijk dynamische ondernemersjaren. Maar zullen de komende 20 jaren niet nóg veel r(um)oeriger zijn? Vast en zeker, want alle veranderingen gaan nu al exponentieel snel!

    Kwestie van kijken
    Ons verre verleden werd in de theaterzaal van De Weijer belichaamt door een veelzeggend introductiefilmpje van Cubox uit 1996. Naast vier heren ‘in oprichting’, zien we tekst en beeld van de allereerste bijeenkomst in Haps, getiteld: ‘Is Internet een electronische snelweg of een doodlopend pad?’ Inderdaad, de vier oprichters vroegen het zich serieus af. Inmiddels weten we de uikomst. Daarnaast maakte het filmbeeld van de eend óf het konijn, dat voorzitter Emile Willems ons voorhield, één ding overduidelijk: veel zaken zijn een kwestie van kijken. Wat zie ik wel en wat zie ik niet? Als hij ons vervolgens het beeld van een paar blote mensen toont, terwijl je er toch echt ook negen dolfijnen in kunt zien, is er geen twijfel meer: denk bij oplossingen meer out of the box,  kijk vooral ‘verder dan je neus lang is’.

    Zwartwit foto’s en blauwe fietspetjes
    Het lustrum werd mede gestalte gegeven door diverse sfeermakers. Zo werden de twee afscheid nemende (mede)oprichters - Ted Seijnder en Marco van de Plasse - persoonlijk van huis opgehaald door twee oud-Cuboxers van de Hapse connectie in twee heerlijke oldtimers (Mercedessen uit ca. 1958).

    Bij De Weijer liep vervolgens iedereen via de rode loper naar binnen en kon daar naast de feestelijke bubbels, ook historische zwartwit filmpjes bekijken van Charlie Chaplin, terwijl in de foyer een beginnend fotograaf klaarstond om je te vereeuwigen in ‘the oldfashioned way’. In de refter had de keuken-brigade kleurrijke amusehapjes gecomponeerd.(Al vroegen velen zich wel af, of er nog een hoofdschotel zou worden geserveerd!). Een pianist en zangeres hadden de taak voor de muzikale achtergrond te zorgen. Daarna kreeg de historie van Cubox gestalte in de theaterzaal via een gedenkwaardig filmpje uit de oude doos en een helder in elkaar gezet toekomstperspectief. Ook de twee eerder genoemde heren werden in de schijnwerpers gezet met een fraai erelidmaatschap.

    Vervolgens kwam het theatrale hoofdmenu van de avond: tonprater Rob Scheepers. Met zijn talloze oneliners veroverde hij het Cubox-publiek al heel snel. ‘Ach, sommige mensen zijn zo lelijk dat ze weer mooi zijn’. Via zijn aanstekelijke glimlach en zijn aantekenboekje, vertelde hij de ene grap na de andere. Niet voor niets memoreert Jochem Meijer over hem: ‘De koning van de minimop, dat is Rob in een notendop’. En dat is natuurlijk een kwaliteit op zich. In de theaterzaal werd de show afgesloten met een speciale versie van de quiz ‘Petje op, petje af’. In de Goodie Bag van Cubox (de CuBoxGoody) - die na afloop als gift kon worden meegenomen - zaten namelijk naast interessante voordeelbonnen, ook 20 grappige kinderfietsjes, die niet in deze box konden. Verloten is dan een optie, maar een quiz leek gepaster. De 20 gelukkige ondernemers moesten nadien wel meteen worden tegengehouden om niet zelf een ererondje te maken op het fietsje, want het bleken wel echt kinderfietsjes te zijn…

    Kapel
    Het slot van de avond vond plaats in de kapel van De Weijer. Naast het dessert en de zwartwit sfeerfilmpjes, probeerde een dj ons de nodige feestelijke variaties te laten beleven. De akoestiek bleek echter niet opgewassen tegen de graag pratende en netwerkende Cuboxers. Een beetje jammer.
    Het lustrum zit erop. Twintig jaar Cubox. Gestart met 32 leden. Nu maar liefst 125. Op naar de volgende mijlpaal. Petje op, petje af!

  • do
    31
    mrt
    2016

    31 Maart: Brand in je bedrijf
    Rook lezen en niets zeggen

    fotoalbum

    Fotoalbum

    Samen in ‘een bakkie’ op 32 m
    Gespreksleider Paul Thoonen vroeg aan het begin van de forumdiscussie over ‘brand in je bedrijf’: wie denkt hier dat ie z’n brandzaakjes goed geregeld heeft wat betreft zijn/haar bedrijfsverzekering? Ongeveer de helft van de ruim honderd Cubox-toehoorders stak de vinger op. Toen echter aan het eind van de discussie nogmaals deze vraag werd gesteld, durfde vrijwel niemand zijn vinger meer op te steken. Dat zei genoeg!

    In de brandweerkazerne van Cuijk was 31 maart commandant Marc Driessen onze gastheer. Hij en een aantal van de 27 mannen en 2 vrouwen van het korps lieten ons hun materieel en enkele exclusieve ‘hoogstandjes’ ervaren. Zo mochten we de enorme knipschaar (van ca. 60.000 Euro) hanteren, die bijvoorbeeld gebruikt wordt bij bevrijdingen na auto-ongelukken. Bij de brandspuit met een druk van 30 bar kon je voelen hoe schrap je jezelf moest zetten en de specifieke hoogwerker bracht ons vastgegrendeld in een bakkie op 32 meter hoogte, met fraai uitzicht tot voorbij Boxmeer.

    Vooraf deelde Driessen met ons enkele kengetallen van Brandweer Brabant Noord. Deze organisatie telt vier teams met zo’n 1000 vrijwilligers en 200 professionals. Beide groepen krijgen precies dezelfde opleiding van 2,5 jaar. Beide groepen ontvangen ook salaris, alleen de vrijwilligers worden louter betaald naar ‘aantal keren van uitrukken’. En dat waren er in 2015 in Cuijk 162 stuks, waarvan 42% voor een brandmelding, 26% voor een ongeval en de rest voor  zogeheten ‘serviceverlening’. Per jaar zijn er 40 oefenavonden van twee uur, moet je als brandweerman binnen 3 à 4 minuten present kunnen zijn in de kazerne en binnen 8 minuten moet een wagen aanwezig zijn op de plaats des onheils. Maar het allerbelangrijkste, aldus Driessen, is ‘het goed lezen van de rook’. Die bepaalt vooral hoe je te werk moet gaan bij een brand en met welke middelen.

    ‘Je verzekeraar is je grootste vijand’
    Vezekeringsexpert en tussenpersoon Lambert Blonk zei het na de forumdiscussie niet ten onrechte: ‘ik weet niet meer onder welke tafel ik vanavond moet kruipen’.  De belevingsverhalen van de brandgedupeerden Patrick Michiels, directeur van Prime Time Entertainment uit Cuijk en Nico van Eeden, van het gelijknamige autoschadeherstelbedrijf, spraken boekdelen. Bij brand in je bedrijf is het eerste wat je moet doen: contact opnemen met een gespecialiseerde advocaat of contra-expert. Want zij nemen het op voor jou en jouw belangen, terwijl je verzekeraar vooral uit is op ‘het beperken van de uitkering’. En zeker na de eerste uren van de brand, zijn de verzekeraars flink in de weer om ‘bij ons gedupeerden antwoorden los te krijgen en dingen vast te leggen die later tegen ons gebruikt kunnen worden’.

    Daarom is het allerbeste advies van advocaat Eugene van Kempen en contra-expert Klaas Koolen: ZEG IN EERSTE INSTANTIE VOORAL NIETS! Laat het verhaal over aan de experts en probeer je als gedupeerde  – na je emoties – te concentreren op de voortgang van je bedrijf. En waar Michiels het ‘geluk’ had, dat hij via ondernemer Pierre Hermans meteen in contact kwam met Van Kempen, die hem volledig ontzorgde, waardoor Michiels al binnen het jaar na de brand z’n gloednieuwe bedrijf kan openen, is van Eeden nog steeds verwikkeld in de juridische ellende na de brand van een aantal jaren geleden. ‘Aasgieren zijn het, alleen maar uit om mij dingen in de mond te leggen’. Van Kempen: “Spreken over schade is vaak een soort oorlogstaal. Verzekeraars zijn vooral uit op hiaten, op zaken die niet kloppen. Niet in je bedrijf, en niet in je polis. Als je denkt ‘ik ben (goed) verzekerd’ zegt dat dus niets!”Expert  Klaas Coolen vult aan: “Je hebt ALTIJD het recht op een contra-expert. Doe dit in ieder geval. Hij wordt dan je vertrouwenspersoon. Natuurlijk is de polis wel de leidraad, maar het lezen en interpreteren ervan is deskundigenwerk. Pas als de dekking (risico-analyse) goed is bekeken, komt de schaderegeling aan bod. Het gaat steeds stap voor stap”.
    Overigens is één van de meest precaire punten bij de brandverzekering van een bedrijf de zogeheten NEN- 3140 norm. Een rapport, dat de elektrotechnische installaties van een bedrijf beoordeelt en normeert. Specialist Rob Huting: “ Over die installaties maken wij een zorgvuldig rapport. Vaak staan daar enige verbeterpunten in. En hier gaat het om: als je die als ondernemer niet uitvoert, kun je ‘hangen’. Want de verzekeraar bekijkt vaak het eerste of die mogelijke verbeterpunten wel of niet zijn gerealiseerd”.
    Zo maakten de heren- deskundigen ons bewust van tenminste drie kernpunten: 1. De brand-verzekeraar is niet bepaald je vriend als het op uitkeren aankomt. 2. Laat het (brand)verhaal over aan je eigen advocaat/specialist. 3. Voer de NEN-norm rapportage volledig uit.

     

  • do
    28
    jan
    2016

    Young Talent Group ontmoet Cubox-ondernemers
    Hoe trek je robots over de streep?

    Fotoalbum

    Het hoofdprogramma van de Cuboxsessie op 28 januari in de schouwburg van Cuijk bestond uit verschillende ontmoetingen met de Young Talent Group. Eerst was er een presentatie van hen op de bühne van de schouwburg, terwijl Cuboxleden toekeken vanuit de zaal. Via het vragenspel ‘over de streep’ konden we een beetje kennismaken met hun meningen. Het waren tamelijk algemene vragen, zoals ‘Wie is er voor één Land van Cuijk?’ en ‘Vind jij, dat jezelf al een positieve bijdrage hebt geleverd aan deze regio?’ Door over een denkbeeldige streep te lopen of juist te blijven staan, werden de schapen uit deze groep talenten enigszins van de bokken gescheiden. Veel boeiender waren hun pitches, die erop volgden. De Young Talents hadden zich in zes groepjes verdeeld en elk groepje had een idee of een plan dat ze moesten verdedigen in één van de zes kleedkamers van de schouwburg. Hiervoor kregen ze 2 minuten presentatie + 8 minuten discussie met een groep Cuboxleden, die elke 10 minuten rouleerde. Naast het aanhoren van hun specifieke plan, was het vooral de bedoeling dat Cubox-ondernemers adviezen zouden geven inzake die ideeën en – natuurlijk - was ook een mogelijke deelname bij de uitvoering middels een stukje sponsoring ‘van harte welkom’.

    Foodtrucks en het eigen Imago
    Er kwamen verschillende erg interessante initiatieven en ideeën voorbij van deze Young Talents. Zo komt er drie september 2016 in De Weijer een heus ‘Foodtruck festival’, met speciale streekgebonden voedselcomponenten. Een reactie vanuit Cubox was ondermeer ‘zeker te letten op goede en originele foodtruck-sponsorpakketten om zo die ondernemers over de (sponsor)streep te trekken’. (Een persoonlijke noot, die ter plekke is ingebracht: betrek er ook jonge gasten bij van andere culturen! Niet alleen vluchtelingen, maar juist ook uit de bestaande Marokkaanse, Turkse en Chinese gemeenschappen. Integreren in een samenleving gebeurt vaak het eerst via het voedsel en de muziek. Bovendien, jong ontmoet hier jong en zo kan er hopelijk wat meer positief contact gelegd worden met de andere culturen in onze regio, die nu vaak aparte eilandjes vormen. Een goed nieuw plan biedt hopelijk nieuwe kansen voor contacten).
    In een andere kleedkamer was een bestuursgroepje van de YTG ‘op zoek naar de eigen identiteit van de Young Talents’. Een antwoord vanuit Cubox luidde: ga eerst eens opzoek naar de ‘Why’-vraag. Van daaruit kom je vanzelf verder.

    Robotmakers
    Commercieel waarschijnlijk de meest interessante pitch, was die van de Robotmakers Kay Lucas, Marnix Menting en Han Peters. Zij willen mbv spraakmakende robots interesse wekken voor techniek bij leerlingen van middelbare scholen. (14-15-16 jarigen). Ze zijn al met een pilotproject bezig bij TechnoPromo, maar zoeken nog wat verdieping van het project. Een aanrader voor hen is, om contact op te nemen met ondernemers van de Industriele Kring, zoals de directeuren Ton de Weerd (Marel) en Chris Kepser (Kepser Metaal). Waarschijnlijk kunnen de heren deze roboticagroep ook nog wat financiële onder-steuning bieden, want dit project lijkt een mooie manier om  jongeren in de regio te houden!

    Verwarring
    Op twee manieren was de start van deze Cuboxsessie in de Cuijkse Schouwburg wat verwarrend. Eerst was er de denkbeeldige waterscheiding tussen een Rabo-event (beneden in de schouwburg) en het Cuboxevent (boven). Vervolgens bleek het woord ‘verwarring’  een onverwacht hoofdkenmerk voor de huidige schouwburg, ons toegedicht door (bouw) woordvoerder Karel Franke. Deze verving de zieke directeur Sjoerd Meijer. Als inleider geeft hij meerdere karakteristieken voor de nieuwe schouwburg, maar ‘een mooie verwarring’ is zijns inziens één van de belangrijkste. We zien - bijvoorbeeld - dezelfde trappenhuizen als voorheen, maar ze liggen nu wel op totaal andere plekken.

    En ook de verschillende ruimtes lijken hetzelfde, maar ze zijn tegelijk wel een heel stuk ‘opgeschoven’. Verder schetst hij de schouwburg als een ontmoetingsplek en inspiratiebron. Voor cultuurbezoekers uit de wijde regio, maar zeker ook voor het bedrijfsleven. Ook  herinnert hij ons even aan het langdurige gesteggel over de plek waar het theater moest komen. ‘Ik ben blij’, zegt Franke. ‘dat het theater hier, op deze centrale plek staat. In het hart van Cuijk. Deze plek staat namelijk al 40 jaar in het collectieve geheugen van de gemeenschap. want als je zo’n plek verandert, duurt het zeker15 à 20 jaar voordat deze weer die status krijgt’. Tenslotte vindt hij dat ‘Het Land van Cuijk vooral trots moet zijn op zijn schouwburg, met zoveel ruimte(s), zoveel theatermogelijkheden en zo’n grote uitstraling. Menig schouwburgdirecteur, aldus Franke, ‘is hier hartstikke jaloers op’.

    Cuboxbokaal voor Peter-Paul Kissels
    Ook de Cubox-wissel-bokaal werd gelukkig weer uitgereikt aan een nieuwe, spraakmakende ondernemer: Peter-paul Kissels. De directeur van Cultureel Centrum De Weijer in Boxmeer kreeg hem overhandigd door voorzitter Emile Willems ‘vanwege zijn grote reeks culturele en sociaal-economische initiatieven in de hele regio en Boxmeer in het bijzonder’. Niet voor niets was deze ondernemer afgelopen jaar genomineerd voor de Ondernemersprijs van het Land van Cuijk en Maasduinen. (Eigenlijk jammer dat het ‘maar’ een wisselbokaal is, temeer daar het miniscule woordje ‘wissel’ nog wel eens vergeten wordt bij de uitreiking).

     

  • do
    26
    nov
    2015

    Persoonlijke impressie
    Op bezoek in de Tweede Kamer
    Donderdag 26 november

    fotoalbum

    fotoalbum

    26 November lijkt in eerste instantie net een schoolreisje: met twee volle Cubox-bussen op pad naar Den Haag. Het weer is zonnig, de stemming perfect, de verjaardag van Lotje (van Vincent) wordt bezongen met ‘hieperdepiephoera’ plus een gezond stukje fruit, en voor de lunch pikken we in Cuijk nog even een smakelijke blackbox op.

    Om verder de 162 kilometers goed door te komen, ontvangen we onderweg  - naast sterke ondernemersverhalen - een schriftelijk vragenlijstje om ideeën en wensen op te schrijven die onze (politieke) meesters Emile, Michiel en Eric straks onder hun hoofdkussen kunnen leggen. Zo gaan ze wellicht een beetje meer aan ons denken als de betreffende onderwerpen in de Kamer ter sprake komen. De lijstjes zullen worden aangeboden met een potje zaad en een potje Land van Cuijkse klei om te kunnen ontkiemen.

    In Den Haag aangekomen wordt het ineens een veel serieuzere aangelegenheid. Voordat we onze bestemming - de Tweede Kamer der Staten Generaal - binnengaan worden we niet alleen individueel gescreend, maar ook persoonlijk en picturaal verzocht ons half uit te kleden voor een totale bodyscan. Een naïeveling die een foto maakt van dit eigentijdse, maar ook naargeestige gebeuren, wordt meteen tot de orde geroepen: delete die foto. Maar binnen de deuren van het huis van de democratie wachten - gelukkig  met een volle glimlach - de bovenmeesters Emile Roemer (ER) en Michiel  van Veen (MvV) ons op, terwijl hun assistenten de gang van zaken van die middag uitleggen. Allereerst houden we in een ontvangst- en commissiekamer met beide heren een heel prettig Land van Kuuks vragenuurtje.

    Vragenuurtje
    Zo informeert Vincent Maassen (Bewegingscentrum, fysiotherapie) hoe de heren aankijken tegen de tomeloze macht en uitgaven van de zorgverzekeraars. Het wekt geen verbazing, dat beiden hier allervriendelijkst, maar wel 180˚ verschillend, op reageren. ER: ‘Hoe kun je nou bijvoorbeeld een half miljard euro besteden aan publiciteit voor zorgverzekeringen’.  Waarop MvV zegt: ‘dat dit bedrag helemaal niet zo ongepast is, als je bedenkt dat er 70 miljard euro omgaat in de hele branche’. Walter Arends (Financiële dienstverlening) stelt de liquiditeitsproblemen van het MKB aan de orde en vindt dat de overheid dit mede veroorzaakt door zich niet te houden aan de reguliere dertig dagen betalingstermijn. ER stelt als (instemmend) antwoord hierop ‘een soort boetebeding voor, zoals dit ook al voor het bedrijfsleven geldt’.

    Hein Vriens (Connector) werpt het probleem op van de enorme administratieve rompslomp op dit moment. Beide volksvertegenwoordigers beamen het zeer. ER en MvV zeggen nu eensgezind: ‘We zijn hierin erg doorgeslagen. Het is een oververhitte reactie op de verschillende crises die hebben plaats gevonden, zoals die van de bouw en de banken. In wezen gaat het om vertrouwen en zelf verantwoordelijkheid nemen. Dit moet snel terugkeren’. MvV stelt overigens wel ‘dat 80% van de regels door de verschillende brancheverenigingen zelf voor hun leden zijn ingevoerd!’. Philip van Haeren (Projectontwikkeling, Vagocom) vraagt hoe krimpregio’s - zoals het Land van Cuijk - toch in hun economische ontwikkeling kunnen worden gestimuleerd. Het antwoord is in feite ook hier eenduidig: vooral door samen te werken. ER doet er alsnog een schepje bovenop: ‘En ik zeg hier hardop, dat dorpen echt eens moeten ophouden met te vinden dat ze hun inwoners alle voorzieningen -  zoals school, kerk, verenigingsgebouw - moeten kunnen aanbieden in het eigen dorp. Immers, via een bepaalde clustering en goede samenwerking kunnen dorpen werkelijk betere en goedkopere dienstverlening geven’.

    Rondleiding
    Na dit zeer aangename vragenuurtje volgt een rondleiding door het gebouw. In drie ongeveer gelijke groepen komen we door verschillende gangen en zalen en krijgen ook af en toe wat leuke ‘inside information’. Want wij lopen mee met Michiel van Veen en gaan eerst de indrukwekkende Handelingenkamer in. Hier worden alle stukken die door de Tweede Kamer geproduceerd zijn, letterlijk in dikke boeken opgeslagen. Alles, maar dan ook alles, wat hier vanaf het spreekgestoelte gezegd is tot (pakweg) 2010 staat er geordend in enorme kasten, tot wel vier meter hoogte. Maar één schap is leeg: de oorlogstijd. Dit symboliseert onze sprakeloosheid en absolute  leegte in die tijd. In de nok heeft de kamer een fraaie lichtkoepel van glas in lood. In de tijd dat er nog geen elektrisch licht was, kon men zo door het natuurlijke licht van de koepel tot bijna in het donker doorwerken. (Over ijver en ambtenaren gesproken …) De Handelingenkamer ligt overigens in het hart van het Kamergebouw en was tijdens de Molukse treinkaping bij De Punt in 1977, tevens het stille zenuw-centrum waar de verantwoordelijke politici Den Uijl en v. Agt zelfs geslapen hebben!

    Als we vervolgens in een grote ‘feestzaal’ komen, blijkt dit de ruimte van de oude Tweede Kamer te zijn. Er konden hier nauwelijks 150 stoelen in, en een ruimere zaal was geen overbodige luxe. Nu valt het erg kleurrijke tapijt op, met grote vlakken in allerlei opvallende tinten. Wat het voorstelt? ‘Ik weet er geen eenduidig antwoord op’, aldus de rondleider. ‘Sommigen menen dat het staat voor de grote schakering aan bollenvelden in ons land; anderen beweren juist dat het de veelkleurigheid van onze samenleving symboliseert’. In de verschillende gangen zien we daarna vooral veel portretten. Van onze vorsten, van politici én van spraakmakende politieke gebeurtenissen. Zoals het  befaamde, geheime sigarengesprek tussen de heren Wiegel en van Agt, maar ook een fel gebarende boerenpartijleider Koekoek en de gloedvolle redenaar Marcus Bakker, destijds van de communistische partij.

    In één zaal hangen alle voormalige Tweede Kamervoorzitters bij elkaar. Het valt op dat de verschillende ego’s afstralen op de verschillende doeken. Zo staat de voorlaatste Kamervoorzitter Gerdi Verbeet (PvdA) vrij bescheiden en sober op het schilderslinnen,  terwijl Jeltje van Nieuwenhoven (ook PvdA) nogal groots te bewonderen is. Frans Weisglas (VVD) en Piet Bukman (CDA) zien we vooral in vrij rustieke pasteltinten, in de geest van die tijd. Als we tenslotte van Veen’s eigen kamer binnengaan valt meteen de ligging op. Gelijkvloers, met fraai zicht op het Binnenhof. Eigenlijk zou hij inmiddels al een wat grotere kamer én een verdieping hoger mogen hebben. ‘Immers, er is best een zekere hiërarchie in werkkamers in het gebouw. Hoe langer je Tweede Kamerlid bent, des te hoger je in het gebouw mag vertoeven en hoe groter ook je werkkamer is’. Maar hij vindt deze kamer zo aangenaam, dat hij er voorlopig niet weg wil. Het is trouwens ook een plek ‘waar je eerste rang zit wanneer de koning weer eens langs komt’. En inderdaad, je kunt - als je het raam een fractie openzet - soms ook best een flard van een gesprek met zijne majesteit oppikken’. (En zo komen de begrippen openbare ruimte en glazen huis hier dus prachtig tezamen)…

    Wie is straks de baas?
    Na de rondleiding krijgen we allemaal even een kortstondige impressie in de plenaire vergaderzaal. We vallen midden in een juridisch debat over het vluchtelingen - en veiligheidsvraagstuk. De betreffende minister (van der Steur) en staatssecretaris (Dijkhoff) zitten achter de tafel van het kabinet. De zetelverdeling in het parlement is opgebouwd uit politiek  ‘links ’, ‘rechts’ en ‘midden’. Allemaal gezien vanuit de stoel van de Kamervoorzitter. Opvallend is, dat stoelen van bepaalde kleine politieke partijen blijken te infiltreren in andere (grotere) partijen. Dit schijnt een kwestie van onderhandeling te zijn geweest (!). Zo heeft de Partij voor de Dieren zich met twee zetels keurig genesteld te midden van de PvdA en de SP, zit de SGP met drie zetels precies halverwege het VVD-vak, maar zit 50Plus met twee zetels midden achteraan.

    Wanneer we rond kwart over vijf de Tweede Kamer verlaten, staat in de ontvangsthal van het gebouw nog een intrigerende vraag: hoe zien wij de toekomst van de Staten Generaal. Oftewel: wie is straks de baas in ons land? De minister-president? Het parlement? Brussel? Of .. de burger? Het is interessant voer om over na te denken en dat gaan we vervolgens lekker doen in het tegenover liggende restaurant Dudok.
    Na het soepel verlopende diner - al was voor sommigen het toetje een beetje in de war - delen we op de terugweg in de bus naar het eigen Land van Cuijk, onze laatste politieke indrukken en de eerste burgerlijke tweets: zeker, het was me het dagje wel.
    (En het bezoek blijkt nadien nog wat specialer te zijn geweest, want er is inmiddels officieel besloten dat het historische gebouw ruim vijf jaar dicht gaat. Voor renovatie!)

    Foto's: Berry Poelen fotografie Cuijk

  • wo
    23
    sep
    2015
    Elkaar helpen, helpt echt!

    “Weet u wat voor T-shirt ik onder dit jasje draag? Nee? Zegt u echt nee? Goed geraden, kijk maar!” Onder het colbertje van de illusionist zien we inderdaad het bewuste woordje ‘Nee’. Gelach in de zaal. De vragensteller doet z’n jasje weer dicht. “En nu denkt u, dat ik dit antwoord al van te voren wist. Klopt deze gedachte? Ja?” Het colbertje gaat weer open en wat schetst onze verbazing: op het T-shirt staan nu de letters ‘Ja’. Wie manipuleert ons hier ?…

    BerryPoelen187

    fotoalbum

    Illusionist Jan Reinder, probeert op het Raboplein tijdens Bedrijvig 2015 in het Inspyrium van Ebben, Cuboxers en andere MKB-ondernemers uit NO-Brabant met voorbeelden duidelijk te maken dat ‘Elkaar helpen, echt helpt’. Hij sluit af met wellicht het duidelijkste bewijs. Op het podium staat een gedekte tafel met kopjes, borden en bestek. Een (ondernemende) dame uit het publiek wordt gevraagd het tafellaken zodanig weg te trekken, dat alles op tafel toch netjes op z’n plek blijft staan. Van te voren vraagt hij het 150-koppige publiek of het haar zal lukken. Ongeveer 65% denkt van niet, 35% meent van wel. Voor het zover is, wordt het publiek gevraagd haar te helpen met ideeën. Iemand raadt aan het tafellaken schuin naar beneden weg te trekken en niet horizontaal, een ander zegt dat ze wat meer afstand moet nemen tot de tafel en weer een ander wijst op het felle tempo dat ze moet hanteren bij het wegtrekken. Tenslotte geeft de grootste raadgever aan, dat ze het tafellaken alvast een beetje op moet rollen, waardoor ze er beter grip op krijgt. Onder toenemend handgeklap en verbaal lawaai trekt de vrouw vrijwel feilloos het laken onder de borden en kopjes vandaan. Operatie geslaagd. ‘Zie je wel, elkaar helpen, helpt’, zegt de illusionist. Oftewel: netwerken helpt.

    Sociaal ondernemen: als het kan, moet het dan?
    Voorafgaand aan deze presentatie vindt een forumdiscussie plaats over ‘sociaal ondernemerschap’.
    Ondernemers van naam, zoals boomkweker Toon Ebben, horecamanager Fred van der Valk, mededirecteur van Installateur Gebr. Janssen Peter van Houtum, IBN-directeur Maarten Gielen en ook Pascal Graat van Bol-accountants en Cuboxvoorzitter Emile Willems ventileren hun ideeën over dit thema. Onder het motto ‘als het kan, dan moet het ook’, geeft van der Valk een duidelijke voorzet, met als voorbeeld dat hij ‘volgens dit beginsel al samenwerkt met IBN’. Van Houtum noemt vooral de positieve ervaringen op die hun bedrijf heeft met mensen met beperkingen. ‘En andere medewerkers halen uit de contacten met hen absoluut extra energie’. Toon Ebben wijst eerst even op zichzelf. ‘Ik vergeet wel eens, dat sommige medewerkers bij ons echt fysiek zwaar werk moeten doen’. Door het (verplichte) sociale aspect komt er nu meer aandacht voor duurzame oplossingen inzake arbeid. ‘Ook de methodiek bij aanbestedingen van de overheid eist dat ‘social return’ een steeds belangrijkere bepaler wordt’. Pascal Graat noemt in dit kader het ‘strategisch omgaan’ met de eigen medewerkers. ‘Als we innovaties willen toepassen, moeten die medewerkers ook aangepaste competenties hebben, anders ontstaan er problemen’.
    Gielen (IBN) komt vanzelfsprekend op voor de werkers met een beperking. ‘Onze mensen kunnen veel meer dan de meesten denken’. En: ‘bedrijven moeten meer geloof hechten aan de mogelijkheden en talenten van onze mensen, dan kijken naar hun beperkingen’. Op een vraag uit de zaal ‘of dat ook geldt op ICT-gebied’, antwoordt Gielen dat ‘bijvoorbeeld sommige autisten supergeschikt zijn voor bepaalde klussen op dit terrein’. Emile Willems probeert aan te geven dat sociaal ondernemerschap ‘breder gezien moet worden. Denk hierbij ook aan het rekening houden met de omgeving, met de natuur, met elkaar. ‘We leven in een tijd van (enorme) veranderingen. Dat vraagt om een andere manier van denken. Hij raadt ons aan het acht minuten durende filmpje ‘The Golden Circle’ te bekijken op YouTube, ‘want dit kan je denkrichting radicaal veranderen’. (We weten wel WAT we doen of maken, meestal ook nog wel HOE we dit doen, maar WAAROM we iets doen, dat is een ingewikkelder kwestie. En dat is toch de kern.) Overigens erkent Emile dat deze vraag voor veel MKB-ers best lastig is, omdat er vooral ook geld verdiend moet worden en dan wordt het ‘je bezig houden met meer sociale en filosofische zaken al snel gezien als bij-zaken’.

    Illusie of sturing
    Het tweede uur van de bijeenkomst op het Raboplein geeft illusionist Jan Reinder de gelegenheid om ons aan te geven en te laten ervaren ‘hoe we gemanipuleerd en gestuurd worden door anderen’. Hoe suggestiever de vragen en beelden, hoe logischer onze reacties. Alleen al het feit, dat je een bepaalde naam in gedachten hebt, en dat deze - zonder hem uit te spreken - door allerlei suggesties toch ontrafeld wordt, zet je als toehoorder aan het denken. Oppassen voor cliché’s, afstappen van automatismen, echt ánders gaan denken (bijvoorbeeld over sociaal ondernemen): dat is wat deze avond bij Bedrijvig 2015 ons duidelijk moest maken. Of het gelukt is? Het zal wel moeten …

    Foto’s: Berry Poelen fotografie Cuijk

  • do
    04
    jun
    2015
    Beugen

    Bijna negentig Cubox-ondernemers stonden donderdag 4 juni in de startblokken voor een duurzaam rondje Beugen. Niet alleen stonden er 75 Land van Cuijk fietsen en 12 elektrische trikkes klaar – geleverd door Duurzaam Mobiel uit Boxmeer – ook de twee bedrijven RTO (Rooijackers Transport Oeffelt) en Gebr. Janssen die bezocht werden, hadden op ons verzoek het accent bij hun presentatie op duurzaamheid gelegd.

    DSCF1677-∏BerryPoelen

    fotoalbum

    Gebr. Janssen heeft als twee belangrijkste bedrijfstakken: dakbedekking en installatiewerk. In 2014 was de totale omzet 16 à 17 miljoen Euro, ongeveer gelijk verdeeld over beide sectoren. Het bedrijf heeft 125 medewerkers, waarbij de verdeling tussen werkvoorbereiders (incl. administratie) en uitvoerende werkers gemiddeld 1:6 is. “Natuurlijk hebben we het de afgelopen jaren niet gemakkelijk gehad” - sprak Robert van de Heuvel, algemeen directeur van het voormalige familiebedrijf - “ maar ook overleven is een kunst en we bestaan niet voor niets al 125 jaar!” Het installatie- en dakdekkers-bedrijf Gebr. Janssen, met vestigingen in Beugen, Horst en Venray, kreeg in 2011 het eervolle predicaat ‘hofleverancier’. Dat krijg je natuurlijk niet zomaar. “Niet alleen moet je tenminste 100 jaar bestaan als bedrijf, je moet ook van ‘onbesproken gedrag’ zijn en een enorm scala aan documenten kunnen overleggen, die de waarde en betekenis van het bedrijf aangeven. Natuurlijk is nooit precies te meten wat dit soort publiciteit je oplevert, maar ik heb wel het gevoel dat het een positieve invloed heeft bij bepaalde aanbestedingen”, aldus van de Heuvel. Het werkgebied van de onderneming bevindt zich in een straal van ongeveer 50 km rond de vestigingen, maar ook de opdrachtgever bepaalt hoe ver ‘de hand van Janssen’ reikt. Zo verricht het bedrijf alle installatiewerkzaamheden voor supermarktketen Jan Linders en wanneer er dus een nieuwe vestiging in Maastricht komt, is Janssen ook daar van de partij.

    Duurzame oplossingen
    Naast het cruciale VAK-concept - Vakbekwaamheid, Afspraak is afspraak en de eis van hoge Kwaliteit – neemt het bedrijf ook z’n maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus. Mensen met enige afstand tot de arbeidsmarkt, werken via de IBN bij Gebr. Janssen onder meer bij het sorteren van de afvalstromen. Maar liefst 18 verschillende soorten afval worden momenteel in bakken gescheiden. Sommige restproducten kosten geld, andere - zoals ijzer en koper- leveren de onderneming geld op.

    Het bedrijf probeert in de bouw leiding gevend te zijn met duurzame oplossingen. Op het gebied van daken bijvoorbeeld, met groene daksystemen en pv-panelen in de profielen van de dakpannen. Bij het installatiewerk zorgen warmtepompsystemen ervoor, dat de warmte uit de ondergrond gebruikt wordt voor de verwarming van huizen en gebouwen. Bij grotere werken – zoals bij supermarktvestigingen, scholengemeenschap Metameer, schouwburg Cuijk en het brandweergebouw van Leerdam - kunnen de toepassingen zodanig benut worden dat ze die bedrijven op termijn behoorlijke voordelen opleveren. Ook het creëren van levensloopbestendigheid van badkamers – via de connectie met de Baderiewinkels – is een hot item én een voorbeeld, dat deze installateur voortdurend bezig is met de toekomst.

    RTO (Rooijackers Transport Oeffelt) plaatst ultramoderne opslaghal in Beugen
    Ongeveer 1 km verderop ligt de gloednieuwe bedrijfshal van RTO (Rooijackers Transport Oeffelt).
    Het eerste deel van hun nieuwe pand is hiermee een feit: een innovatieve hal voor veelal gekoelde opslag. Die koelruimte bevat 475 m2, met plek voor 1330 pallets. De ‘gewone’ ruimte biedt plaats aan 1440 pallets. In twee groepen maken we kennis met de nieuwste snufjes van deze bedrijfshal en toont directeur Peter Rooijackers ons de duurzame oplossingen in de hal, uitgevoerd door Gebr. Janssen.

    Het familiebedrijf bestaat dertig jaar, heeft zijn wortels in Oeffelt, maar wil duidelijk groter worden via nieuwbouw op bedrijventerrein Sterckwijck in Beugen. Het bedrijf heeft 15 vaste medewerkers en heeft als speerpunten: zowel op de weg als bij de opslag innovatief bezig zijn. Alle transportwagens hanteren het TMS (Transport Management Systeem). Rooijackers noemt het een ‘rit-optimalisator’ , waardoor alle auto’s via een boordcomputer exact kunnen nagaan waar de (minste) files zijn, hoe het precies staat met de laad- en losplaatsen en of bijvoorbeeld de buiten- of binnentemperatuur moet worden bijgesteld. Op een groot scherm – geplaatst op een toepasselijke, logistieke heftruck – komen de verschillende grafics en sheets voorbij. Peter Rooijackers ligt toe, maar de echo van de grote hal vervormt soms enigszins zijn stemgeluid …

    Duurzaamheid en kostenbesparingen gaan prima samen bij de realisatie van de hal. Zo is er gebruik gemaakt van extra dikke sandwitch-panelen en zijn er speciale ‘snelloopdeuren’ aangebracht, waardoor er nooit veel koude lucht uit de koelruimte kan ontsnappen. Ook is er vloerverwarming geïnstalleerd, zodat er overal en continu in de hal een gelijkmatige temperatuur is. Een thermostaat systeem zorgt hierbij dat de (warme) lucht wordt gemengd. Zeer kostenbesparend is bovendien, dat de restwarmte van de koelmachines direct wordt gebruikt voor die vloerverwarming. De belangrijkste klanten van Rooijackers zijn bedrijven waar geconditioneerde omstandigheden essentieel zijn, zoals in de farmacie en de foodsector …

    Natuurrondje Vilt
    Nadat beide bedrijven zijn bezocht, gaan de (meeste) ondernemers op fiets en trikke door het Land van de Vilt naar het slotfestein: de BBQ bij groepsaccommodatie De Vilt. Deze accommodatiewinnaar van het jaar 2014 - gerund door Ellen Gerrits en partner - is niet alleen prachtig gelegen, maar heeft ook verschillende mooie vergader- en ontmoetingsruimtes. Door het fraaie weer en een knorrende magen, komen de meeste Cuboxers echter niet veel verder dan het grote buitenterras, waar allerlei lekkere barbecueproducten door kok André Peters van het Beugense Posthuis vakkundig worden gegaard. De jaarvergadering, aan het eind van de avond, is zoals verwacht: kort en krachtig. (Dat de zorgvuldig uitgeschreven fiets- en trikketocht van 9,2 km door natuurpark De Vilt voor sommige ondernemers toch net iets te ver was - zij kozen voor de ultrakorte route van 1,5 km - zullen we maar scharen onder het kopje ‘gezonde eigenzinnigheid’ …)

  • do
    19
    mrt
    2015
    Adjiedj Bakas, Elies Lemkes, Rob Adams

    Een reis naar de zon. Gekkenwerk of wellicht toch zo gek nog niet?!

    IMG_7631-©BerryPoelen

    fotoalbum

    Rob Adams brengt bij het Bedrijfs Event 2015 het historische boekje ‘A Method of …’  van Robert Goddard uit 1919 in onze herinnering, waarin de auteur een serieuze theorie oppert over een reis naar de maan. De vakpers en gezaghebbende kranten als The New York Times sabelden destijds de theorie genadig neer. Maar vijftig jaar later landt Neil Armstrong, op 20 juli 1969, wel als eerste mens op diezelfde maan. Het onmogelijk geachte is werkelijkheid geworden. De boodschap van Adams is duidelijk: nieuwe denkbeelden zullen altijd grote weerstand oproepen.

    Ebben’s Inspyrium in Beers is voor deze gelegenheid met tien barokke kroonluchters , een grote vierkante videowall en 500 zitplaatsen in carrévorm, omgetoverd in een heus auditorium. 450 Ondernemers - 10% van de aanmelders komt steevast niet! – verlustigen zich met inspirerende bijdragen van de drie coryfeeën Adjiedj Bakas (trendwatcher des vaderlands en auteur), Rob Adams (‘Ga bedrijfsvreemd en leer’) en Elies Lemkes (Jarenlang verbonden aan Brainport Einhoven en nu ZLTO-voorzitter).

    Bakas bijt het spits af. Een zachte, vriendelijk stem ‘trendwatchet’ ons door de komende jaren heen  middels talloze intrigerende gedachten en zeer aanstekelijke filmpjes. Vooral de bewegende beelden spreken aan en er is regelmatig gelach. Zo zien we een rij bejaarden met een badmuts, achter elkaar op een lopende band, zittend in een stoel, comfortabel gedoucht worden. Een voorbeeld van de robotisering. Een Braziliaans bananasplit-filmpje over filetvlees en gehakt, toont echte biggetjes in een supermarkt die ogenschijnlijk in een gehaktmachine verdwijnen. We zijn vervreemd van het product. De emotionele reacties van het winkelend publiek zijn duidelijk. (Gelukkig zien wij  onder de machine een opvangbak voor de biggetjes)

    Bakas schetst een viertal zaken ‘die we steeds meer zullen gaan zien’. Als eerste trend noemt hij een jongeren-markt die continu in verandering is. Als tweede signaleert hij ‘een globalisering die in een lagere versnelling komt’. Er komt dus meer ‘slowbalisering’, want lang niet iedereen kan omgaan met de versnellingen in de technologie. De ongelijkheid zal wel verder toenemen en er zullen ook veel mensen zijn die niet meekunnen. De derde trend vat hij als volgt samen: er moet meer gelummeld worden; het tijdperk van de voortdurende efficiency loopt ten einde. En als vierde meent hij dat ‘wie niet constant bijleert, de analfabeet is van de toekomst’. Tussendoor benoemt hij met voorbeelden ook een aantal ontwikkelingen die in feite niet zo heel vreemd zijn. Volgens natuurwetten geeft actie immers altijd reactie. Dat na het ‘Ik-tijdperk’ het ‘Wij-tijdperk’  (Twee weten meer dan één) komt, hoeft niet te verbazen. En dat de globalisering trager zal gaan verlopen na de huidige wervelstormen evenmin. Ook de hang naar kleinere entiteiten is logisch, na een ontwikkeling van groot, groter, grootst. (Alom schaalvergroting, fusies, megastores, woontorens, scholengemeenschappen, etc.). Niettemin spraken veel voorbeelden en anekdotes tot de verbeelding  en waren ook de uitsmijters duidelijk: ‘Wees als ondernemer altijd ontevreden, pas dan kom je vooruit! En: ‘Als je alles loslaat, heb je je handen vrij om de toekomst te grijpen’.

    Elies Lemkes is bekend geworden door haar bijdragen voor Brainport Eindhoven. Een voorbeeldgebied, waar ‘innovatie en verbinden’ kernwoorden zijn geworden. Zij noemt ondermeer het Metaalhuis, waar kleine, ambachtelijke bedrijfjes nieuwe, eigen producten maken die tegelijk als toeleveranties kunnen dienen voor producten van grote jongens als Van de Leegte, ASML en NXP. Zelf is ze nu ‘vreemdgegaan’ door haar overstap naar de zuidelijke  landbouworganisatie ZLTO. Als motto gebruikt ze: ‘Vreemd gaan in een vertrouwde omgeving, dat verbindt’. Oftewel: probeer ook als agro-foodgebied (Land van Cuijk) elkaar te gebruiken en sterker te maken door te vernieuwen. Maar ze geeft tevens aan, dat vernieuwen en innoveren grote woorden zijn en dat je nooit van te voren kunt zeggen of dingen gaan lukken of resultaat hebben. ‘Het kan ook mislukken, maar dat is helemaal niet erg, want dan is het de voedingsbodem voor een nieuwe stap’. Haar afsluitende zin is er één om over na te denken: ‘verbeteraars werken (echte) vernieuwers vaak tegen’!

    Rob Adams - tenslotte - schetst voorbeelden van ‘kruisbestuiving’ die zorgen voor vernieuwing en die tegelijk problemen kunnen oplossen. Het voorbeeld van de Braziliaanse leraren Engels in het overwegend Portugees sprekende Brazilië, spreekt aan. De Engelse uitspraak van de meeste leraren blijkt erg matig te zijn. Door hen nu te laten skypen met oudere (gepensioneerde) leerkrachten in de USA komen er direct praktische correcties. De uitspraak verbetert en de Engelse taal zal in Brazilië meer en beter gebruikt gaan worden.  Een verwarrende vorm van vernieuwing biedt het aandoenlijke filmpje van de baby en de tablet. Acht maanden oud swipet en scrollt het kind er al op los. Wanneer het kind vervolgens een glossy tijdschrift krijgt in te zien, proberen de vingertjes of de plaatjes in het blad groter of kleiner gemaakt kunnen worden. Omdat dit niet lukt, drukt het kind met een vinger op het eigen been om te voelen of de vinger nog wel Ok is. Ach, het geeft ons letterlijk een andere kijk op de bekende stelling: je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen!

    Foto’s: Berry Poelen fotografie Cuijk
  • do
    05
    feb
    2015

    Chinees vuurwerk in voormalige Engelse atoombunker bij het Duitse Weeze
    Donderdag 5 februari

    Zo internationaal kan het dus zijn bij Cubox. Op donderdag 5 februari namen ongeveer tachtig Land van Cuijkse ondernemers deel aan een soort dubbelprogramma: eerst  een rondleiding door een fascinerend bunkerbouwwerk uit de tijd van de koude oorlog en daarna een praktische cursus ‘Chinees ondernemerschap voor beginners’.

    DSCF1043-BerryPoelen

    fotoalbum

    Omdat de Boxmeerse verhuisbroeders Roel en Stijn van Dijk sinds kort een enorme (vroegere) Engelse  atoombunker huren in het Duitse Weeze om er speciale spullen in op te slaan, wilden ze Cubox hiervan deelgenoot maken. Daarom kregen we de unieke gelegenheid om er een rondleiding te krijgen. Tegelijk mochten we een beetje meedenken over de verschillende bestemmingsmogelijkheden van die bunker.

    Afschrikking
    De rondleiding leverde natuurlijk aparte gevoelens op. Niet alleen door de kou - het was er maar twaalf graden en dan is een colbertje maar een dun ‘kleedje’ - maar ook door de ruimtes en de toenmalige bedoelingen van het gebouw. Zo is de grote, stalen toegangsdeur  geen filmanimatie, maar indrukwekkende werkelijkheid. Eigenlijk waren het overigens  twee bunkers: een buiten- en een binnenbunker, met een grote lucht schacht ertussen. En juist die schacht had ervoor moeten zorgen dat een inslag van een vijandige raket, op die plek ontdaan zou worden van haar impact. Zover is het nooit gekomen, want nadat het gebouw in 1988 is opgeleverd  - na een bouwtijd van ruim één jaar, maar wel dag en nacht  - is het nog een jaar of tien operationeel geweest in technische zin. Aan de koude oorlog was inmiddels - mede door Gorbatsjov - min of meer een einde gekomen. De laatste 15 à 20 jaar is het gebouw daarom alleen nog maar een dure en doelloze betonnen doos. Een doos met unieke en heel specifieke controleruimtes van wapensystemen, radarmodules en computerinstallaties. De toenmalige tegenstanders (Russen c.s.) kenden het bestaan er wel van, en dat was ook de bedoeling. Want de bunker was vooral bedoeld als afschrikking. Het feit dat er in de buurt tweemaal vier squadrons gelegerd waren - zo’n 64 vliegtuigen - deed hier weinig aan af. Merkwaardig was wel de idee, dat het gebouw de honderd  technici die er werkten slechts bescherming moest bieden’ voor twee à drie weken’. Meer was volgens experts niet nodig, ‘want een moderne oorlog zou zeker binnen die tijd zijn afgelopen!’

    Bijzondere bestemmingen: meedenkers gevraagd
    De gebroeders van Dijk zijn bijna vijf jaar bezig geweest om het gebouw te kunnen huren. Die lange duur had onder meer te maken met de huurprijs, maar ook met mogelijke bestemmingen van het gebouw. Welke opslag zou er mogelijk zijn? En kon de prijs niet gekoppeld worden aan die opslag? Uiteindelijk hebben ze de bunker eind 2014 ‘gewoon’ gehuurd voor vijf jaar. Terwijl het oorspronkelijke idee voor opslag van historische archieven of wijnen e.d. is verlaten, wordt er momenteel gedacht aan duurzame of uiterst speciale producten, zoals stamcellen. Maar elk nieuw en goed idee is nog steeds heel welkom. Dus, Cuboxers …!

    Yin en Jan in zaken. Vier denkers bepalen de Chinese ziel.
    Waar moet je als Brabantse MKB-er rekening mee houden als je zaken wilt doen in China? Tolk en China-deskundige Lian Baay,geeft in de bunker eerst een simpele opsomming van de culturele verschillen tussen China en Holland. Wij Nederlanders zijn naar Grieks-Romeinse traditie nogal individualistisch, behoorlijk rationeel,  komen steeds met ‘waarom’ vragen, reageren heel direct, zijn planmatig en gestructureerd en ook kritisch en punctueel, we  zijn zuinig én geworteld in een egalitaire en pluriforme samenleving. De Chinezen hebben een totaal andere achtergrond. Er bestaat overigens geen ‘gemiddelde’ Chinees, maar er zijn wel meer dan vijftig verschillende culturele achtergronden. Degenen met wie westerlingen te maken krijgen, wonen vooral aan de (rijke) oostkust. China is immers in grote mate nog steeds een ontwikkelingsland, met een gemiddeld inkomen van slechts 2360,- USD per jaar. Het land wordt centraal geleid volgens een socialistisch-economisch marktprincipe met vooraf bepaalde doelen, opgesteld in vijf jarenplannen. De ziel van de Chinees wordt echter bepaald door vier denkers uit vier totaal verschillende tijden: Confucius, Lao Tse (Taoïsme), de Legalisten en Mao Tse Tung (Communisten).
    Zij kenmerken in hoofdzaak de belangrijkste normen en waarden in de Chinese samenleving.
    Zo predikte Confucius naast deugdzaamheid en menslievendheid ook grote loyaliteit aan de voorouders en hij geeft zo via de hiërarchische piramidestructuur duidelijk je verantwoordelijkheden aan. Bij het Taoïsme staat ‘de weg’ centraal. Hoe bereik je een doel? In Nederland willen we het liefst langs één pad en gaan we recht op ons doel af. In China zijn er nogal wat (om)wegen om dat doel te bereiken. De holistische gedachte en het principe van Yin en Yang - alles heeft met elkaar verband - speelt hierbij een grote rol. (Overigens is het resultaat niet zelden beter en uiteindelijk ook sneller bereikt). Als derde stroming zijn de Legalisten vooral streng in de leer en erg door regels gedreven. Het vastzetten en vasthouden aan instructies is hier sterk leidinggevend. Het communisme, tenslotte, plaatst - in de geest van Mao Zedong - vooral het groepsbewustzijn voorop.

    Globemilk en de praktijk van het zaken doen in China
    De echte praktijk van het zakendoen met China van het melk- en ijsbedrijf ‘Globemilk’ sluit hier vrijwel naadloos op aan. Vooral door de sprankelende en onderhoudende verhalen van directeur Martin Derks en commercieel manager Rob Branje. Vijf jaar geleden  is het bedrijf gestart door (boer) René van der Vleuten. Uit onvrede over de melkprijs die hij ontving van Nutricia. Hij begon voor zichzelf. Eerst met ijsbereiding in Overloon, later ook met lang houdbare melk in Boxmeer. Door toeval komt hij op een beurs in contact met Chinezen. Ze gaan lang houdbare melk produceren. Deze melk blijkt in China met 0,3% een nichemarkt, maar omdat er 1,3 miljard Chinezen zijn, tikt de verkoop toch aardig aan. Inmiddels is Globemilk gegroeid van 5 naar 25 mede-werkers. Beide sprekers beamen ook via anekdotes de cultuurverschillen bij het zaken doen..Vooral het communicatiepad (Tao) naar het echte onderhandelen spreekt aan. Waar Nederlanders direct en rationeel al snel to the point komen, begint een Chinees eerst met verkennende bespiegelingen over familie- aangelegenheden, om pas ’s avonds bij het eten tot zaken te komen. In wezen test een Chinees op deze manier je oprechtheid en betrouwbaarheid. Je moet geduld hebben in China,  maar áls ze van je overtuigd zijn, ben je in dit land voor langree tijd goed af. En Chinezen willen dan voor zo’n goed contact ook best iets meer geld uitgeven.

    Tips en trics.
    Samenvattend kun je zeggen, dat de belangrijkste zakelijke verschillen tussen China en Nederland zijn gelegen zijn in de elementen: taal, de wijze van communiceren, het al of niet direct zijn en de betekenis van ‘ ja’ of  ‘nee’. (Want uit menselijke beleefdheid wordt in China vaak  geen ‘nee’ gezegd, maar wordt het soms wel zo bedoeld). De overeenkomsten tussen beide culturen zijn vooral:

    resultaatgerichtheid, het harde werken, de positieve grondhouding, praktisch zijn én het serieus op elkaar kunnen rekenen. Tot slot krijgen we enkele tips voor de praktijk: gebruik vooral simpel (engels) taalgebruik, zet de afspraken op papier en probeer volgens hun gewoonten en normen contact te maken. En bovenal: blijf GEDULDIG. Want geduld is hier één van de meest schone zaken!

    foto's: www.hagemannfotografie.nl

  • do
    20
    nov
    2014
    Technopromo

    De Cuboxbijeenkomst van 20 november stond in het teken van het (nieuwe) leren. Wat weten wij ondernemers van de huidige leerscholen - zoals ROC De Leijgraaf - en wat weten de leerlingen op die scholen van het bedrijfsleven?! Om hierin beter inzicht te krijgen, bezochten zo’n vijftig Cuboxleden drie locaties: ROC de Leijgraaf, het Stagebureau en de technische praktijkschool Techno Promo.

    Bekijk het album

    fotoalbum

    Maar eerst startten we die dag met een verrukkelijk buffet, verzorgd door het koksgilde en de gastheren- en vrouwen van de opleiding horeca. Deze buffetvorm was voor deze studenten tevens een prima leermoment, omdat zij meestal vaste menu’s maken en serveren. Vervolgens splitsten de (Cubiox)deelnemers zich op in drie groepen, die rouleerden langs de drie bezoeklocaties.
    Praktijkschool Technopromo is gestart in 2002. 35 Vrijwilligers en gepensioneerde vaklui laten hier jongeren van 10 (vanaf groep 7 van de basisschool) tot 16 jaar op allerlei manieren kennis maken met techniek. In een hal van 500 m2 zien we allerlei werkeilanden met namen als ‘Elektro’, ‘Pneumatiek’, ‘3D-print’, ‘Daken’ en ‘Metaalplein’. Het zelf (laten) ontdekken staat voorop. De kinderen werken - onder begeleiding - in tweetallen. Ze krijgen een soort werkkist met praktische materialen en leerboekjes om concreet aan de slag te kunnen gaan. Per jaar bezoeken 7.000 kinderen dit instituut. De financiering ervan gebeurt door de provincie en acht gemeenten in NO-Brabant en Noord-Limburg. De kosten zijn : € 3,75 per basisschoolleerling en € 6,50 voor een leerling van de middelbare school.

    Technopromo blijkt overigens ook een leuke invulling te zijn voor feestjes. In workshops leren de kinderen dan bijvoorbeeld om echte klokjes te maken of gaan ze aan de slag met laser-snijden. Enkele Cuboxers probeerden iets anders uit. Zij trapten zich ter plekke op een klein fietsje uit de boxnaad, om zo al pedalerend wat overtollige energie over te dragen op de ‘batterijen’ van de aanwezige zonnepanelen. En ze konden ook zelf zien hoevéel energie.

    Op het Stagebureau geeft Paul van der Plas (www.ervaarhet.nl)  een soort  minicollege. De naar werk zoekende of vragende HBO-er is hierbij zijn uitgangspunt. Wat zoekt die HBO-er eigenlijk in zijn/haar werk? Het antwoord geeft best stof tot nadenken. Die HBO-er wil vooral vrijheid in zijn werk; ook moet er voldoende ontwikkelings-perspectief zijn; daarnaast wil hij veel liever een coach hebben dan een directe leider en ook wil hij  graag sociaal netwerken. Tenslotte wil hij het liefst al in een vroeg (werk)stadium meedenken over de organisatie waarin hij werkt. Een andere casus van Paul betrof ‘de arbeidsvoordelen van het Land van Cuijk’. Onze groep ondernemers bedacht als grootste voordelen: het gevarieerde werkaanbod; de gunstige bereikbaarheid; het relatief goedkope wonen en het gemakkelijker ‘zichtbaar’ zijn in een kleinschalig gebied, zoals het LvC.

    In Lab4 (ROC- de Leijgraaf) benoemt docent/directeur Rolf Asbroek de nieuwe leer- en werkmethode van het ROC: studenten op een veel meer ondernemende manier laten leren. Daarom biedt het ROC ook steeds meer vraag gestuurd - wat is de marktbehoefte? - en projectmatig onderwijs en richtten ze zich dus steeds meer op het praktische DOEN. ROC als onderwijsinstelling moet inspirerend zijn, een soort overgangsomgeving naar de ‘young professional’, een ontmoetingscentrum tussen ondernemer en student. Tegelijk houdt Ralf zijn studenten – en ook ons! – een spiegel voor: de vaste baan wordt verleden tijd! Studenten zullen flexibeler moeten zijn dan ooit en ze zullen hun tijd moeten gaan verdelen tussen meerdere banen. Mede daarom stimuleert de Leijgraaf het directe contact met het ondernemerschap, coachen ze op ‘ondernemendheid’ en vragen ze ondernemers gastlessen te komen geven of businesscoach te zijn.

    Het ‘nieuwe leren’ hield die dag officieel op om 22.00 uur, een eis van de arbeidinspectie. Maar wij zijn/waren voorlopig nog niet uitgepraat. (Zie de reactie van Asbroek in deze nieuwbrief op de Cuboxbijeenkomst).

    Foto’s: Patrick Bongartz fotografie Cuijk
  • do
    09
    okt
    2014

    40 Jaar druk, druk, drukker
    Tien oktober 1974 begonnen Tiny en Ria Weemen met een drukkerijtje, ergens op een zolderkamer, na het dagelijkse werk van Tiny. Precies veertig jaar later - op één dag na - vieren beide Hapsenaren hun veertigjarig drukkerijjubileum, is het bedrijf overgedragen aan de zonen Maarten en Twan, werken er 74 mensen en zijn totale communicatie, duurzaamheid en proactief bezig zijn met de nieuwe informatie-technologie het leidend beginsel in de onderneming. Vooral dit laatste is interessant voor veel (Cubox)ondernemers: hoe past een bedrijf nieuwe communicatievormen zoals Google Glass en Augmented Reality, toe in het bedrijf.

    IMG_6316--BerryPoelen-

    fotoalbum

    Op pre-lustrumdag 9 oktober leidt kersverse directeur Maarten Weemen ruim 100 Cubox-ondernemers door het jubilerende familiebedrijf. Eerst met beelden door de historie van de onderneming. Later met zijn kompaan Twan, zijn ouders en enkele medewerkers door het fysieke gedeelte van het bedrijf, via de verschillende afdelingen. In de feesttent verschijnen in grootbeeld en in vogelvlucht een aantal opmerkelijke jaartallen uit de bedrijfsgeschiedenis. Zo treedt Maarten (zelf) in 2001 het bedrijf binnen via een grafische opleiding en komt Twan erbij in 2005 als de meer commerciële man, nadat hij zijn tennisloopbaan heeft moeten beëindigen. In 2010 vindt de start van de bedrijfsoverdracht plaats van de ouders naar de zonen. In 2012 verwerft het bedrijf zijn vijfde vestiging en anno 2014 is ook nummertje zes een feit..

    3 Kernwoorden
    De visie van het (nieuwe) Weemen is samen te vatten in drie kernwoorden:
    1.Totaalleverancier. 2. Duurzaamheid. 3. Innovatie
    (Zelf zeggen ze: ontzorgen)

    De omschakeling naar totaalleverancier houdt in, dat er vooral een omslag plaatsvindt van productgericht - naar ketengericht produceren. Dit vraagt een omschakeling in het grafisch proces, maar ook in de wijze van denken. (Bijvoorbeeld de vaste templates die men nu maakt voor de eigen nieuwsbrieven van klanten). Duurzaamheid is een item dat Weemen al heel lang koestert. Een scala aan bewijzen getuigt hier van, zoals de diverse ISO-certificaten, het gebruik van groene stroom, en de toepassingen van FSC-papier en bio-inkten.
    Een innovatieve ontwikkeling binnen de drukkerij is  een toepassing als ‘augmented reality’. Bij het drukwerk – een brochure, een nieuwsbrief, etc. – wordt als belevings-element bijvoorbeeld een filmpje toegevoegd. Terwijl je de brochure van (bijv.) Ikea leest, kun je via een filmpje precies zien en ervaren hoe die fantastische kast of bank of tafel, straks in jouw eigen woonkamer geplaatst kan worden.

    Wonderbril
    Een andere opvallende  innovatie is het begrip ‘Google Glass’.Harrie van der Maat showde ons de (on)mogelijkheden van deze wonderbril. Opmerkelijk genoeg waarschuwde deze trendwatcher in zijn praatje regelmatig voor de beperkingen en gevaren van deze bril. Met name noemde hij het mogelijk ‘levensontwrichtende karakter’, door het altijd en overal gebruik kunnen maken van deze moderne communicatietechnologie!  Daarnaast hield hij ook een (commercieel) positief betoog over de wonderbril, met als grootste voordelen: het hands free gebruik, de gemakkelijke draagbaarheid en de controle op afstand.
    De praktische toepassingen van de bril lijken nog het meest betekenisvol te zijn.
    Zo kun je via GG (Google Glass) direct wegschades laten zien en beoordelen door gemeentes of infrastructuurbedrijven. En ónder de verschillende wegen kun je problemen met leidingen van gas of electra direct traceren. Ook voor makelaars kan GG heel handig zijn: zo kun je het aangeboden huis direct ‘bezichtigen’. Ook een defect aan een auto is voor onderhoudsmonteurs via GG gemakkelijker te duiden. Maar uiteindelijk relativeert Van der Maat het product GG ook. In feite zou de bril evengoed een armband kunnen zijn of een polshorloge. Bovendien lijkt de bril toch wel erg veel op een smartphone, alleen lijkt GG wel wat draagbaarder. En de prijs? Voor € 1700,- heeft u er eentje op uw neus, maar de prijs zal wel snel gaan dalen. Dus nog even geduld hebben wellicht ...

    De fysieke rondleiding na de twee inleiders zorgde eigenlijk voor de echte beleving van het Weemenbedrijf. Want je rook de inkt, je proefde het papier, je hoorde de persen, je voelde de ‘rust’ en je zag zelf door die ene bril wat je hoopte te zien: een wondertje van techniek. (En dan hebben we het nog niet eens over de wonderpen, die zomaar even als schrijf- en drukgadget beleefd kon worden).

    Foto’s: Hagemann Fotografie - Cuijk Berry Poelen

  • do
    05
    jun
    2014

    Gastvrij landgoed De Barendonk
    Samen op witte fietsen door groen land

    IMG_2386

    fotoalbum

    Liesbeth Thijssen van landgoed De Barendonk heeft in de jaren ’80 een strategische keuze gedaan: ze trouwde met haar buurman, veehouder Jan Hermanussen. En zo is het gekomen, dat het huidige landgoed nu drie economische dragers kent: een recreatiebedrijf, een hightech melkveebedrijf en een gedeelte dat zich richt op landschaps- en natuurbeheer.

    De Barendonk - afgeleid van ‘baar’ of ‘beer’ (wild zwijn) en ‘donk’ (hoog stuk land) - wordt al genoemd in het jaar 1484. Met vier andere landgoederen (waaronder De Tongelaar) willen zij in het Land van Cuijk de rentmeesters zijn voor de natuur en het landschap van morgen.
    Dat zien we terug in de recreatietak van het familiebedrijf. Vanaf 1997 is zorgvuldig gebouwd aan ‘natuurlijke’ gastenaccomodaties, zoals de Vlaamsche Schuur. Hierbij is de voormalige stal geschikt gemaakt voor hedendaags logies, maar optisch is het van buiten nog steeds een boerenschuur. Ook de trekkershutten ademen de sfeer van natuurlijkheid. Door de materialen, maar ook door het uitzicht. Het oude landhuis uit de 19e eeuw is een mooi voorbeeld van cultureel erfgoed en doet nu ook dienst als trouwlocatie. En voor wie helemaal terug naar de basis wil, is er het leuke ‘hooihotel’. Hier voel en ruik je de natuur aan den lijve.

    Koe melkt zichzelf
    Het melkveebedrijf van echtgenoot Jan, is een voorbeeld van het samengaan van agrofood en hoogwaardige technologie. De 120 koeien kunnen vrij bewegen in de stal, mogen slapen op matrassen en lopen zelf naar hun eigen melkrobot. Niet de boer regelt wanneer er gemolken moet worden en of er een vraag is naar krachtvoer, de koe doet dit helemaal zelf. Naar haar eigen behoefte wandelt ze naar de robot en krijgt ze wat ze op dat moment nodig heeft. En dat dit gezonde en mooie exemplaren oplevert blijkt uit het feit, dat de dames Brasilera en Wilma 208 in 2012 Nederlands kampioen zijn geworden (Nu nog even doorvreten, dames, voor het WK!)  Overigens, elke dag eet een gezonde koe 60 kilo gras, drinkt ze 100 liter water en geeft ze 30 liter melk. (En die koe wordt dus niet gemeten volgens schofthoogte, maar naar kruishoogte).
    Primeur met ‘Etappe’
    Het logo van het nieuwe bedrijf ‘Etappe’ - de schakels van een fietsketting - symboliseert de coöperatievorm van het nieuwste werkgelegenheidsproject in het Land van Cuijk. Fiets Plus Rob - het rijwielbedrijf van Rob van Hulten -, Stichting (Kringloop) Actief, èn werk-voorzienings organisatie IBN sloegen de handen ineen. Zo ontstond een splinternieuw samenwerkingsverband als coöperatie ‘Etappe’.

    Margot van Dijk (IBN) was hoorbaar trots op de start van dit nieuwe werkgelegenheidsproject voor mensen met enige afstand tot het arbeidsproces. En dat eenvoudig uitgevoerde rijwielen met terugtraprem en een grote ‘koebel’ als geluidsdrager best lekker kunnen fietsen, bewees het groene rondje rond de Barendonk. Cubox had de primeur in zes groepjes de fietsen uit te proberen in het fraaie landschap. Rob zette de karretjes na afloop weer ‘netjes strak tegen elkaar’. En dat er toen ook nog drie winnaars waren van dit WKrondje, zal bijna niemand zijn ontgaan ...

  • do
    20
    mrt
    2014

    BIJEENKOMST 20 maart bij Inspyrium 

    Ondernemen is veranderen

    De man van het ledlampje verlicht het Business Event 2014

    IMG_3333-BerryPoelen

    fotoalbum

    Hij nam geen blad voor de mond, Ruud Koornstra. ‘Over 10 jaar rijden we onze auto niet zelf meer, en over 3 jaar is alle energie gratis’. Boude uitspraken, van de voormalige directeur van IDTV en huidige baas van de duurzame onderneming Tendris. Koornstra heeft faam en geld gemaakt met de ledlamp en probeert nu met allerlei nieuwe en duurzame uitvindingen en toepassingen de wereld te veroveren. De innovatieve en bevlogen goeroe sprak in de tweede helft  van het zogeheten ‘Business Event 2014’ in de Inspyrium Arena van Ebben in Beers. Een bijeenkomst, die onder auspiciën stond van de vijf business-organisaties in onze regio: Rabo, ZLTO, JVC-Businessclub, Industriёle Kring Land van Cuijk èn Cubox.

    Angst voor verandering en angst voor de toekomst waren de twee uitgangspunten in het meeslepende betoog van Koornstra. Uit onderzoek blijkt, dat slechts 2 % van de mensen denkt dat onze kinderen het later beter krijgen dan wij! Maar hij weerlegt die angsten voor de toekomst. ‘Ondernemers zijn per definitie dromers over een betere tijd van morgen. En Nederlanders blijken ook supergoed te zijn in vernieuwingen en veranderingen. Bij 65% van alle innovaties in de wereld is op een of andere wijze een Nederlander betrokken. Alleen, we hebben wel moeite om die vernieuwingen te implementeren’.

    Exponentieel

    Vroeger ging verandering geleidelijk, nogal lineair. In deze tijd gaan veranderingen exponentieel, in

    een steile stroomversnelling. Het meegolven met die veranderingen is dan veel moeilijker, maar wel (letterlijk) van levensbelang als ondernemer. Of we willen of niet: we moéten mee. Maar we moeten wel opletten, dat de groei en toename die op allerlei terreinen op aarde plaatsvinden, goed samen-gaan met vernieuwingen en veranderingen. ‘Vernieuwingen’ aldus Koornstra, ‘moet je vooral durven aangaan. Durf die eerste stap te zetten en hou niet steeds beide benen op de grond. Zoiets kan namelijk onmogelijk tegelijk plaats vinden’. Maar je eigen geest resetten - om te veranderen -  is wel één van de allermoeilijkste zaken. Immers, vernieuwing zorgt in eerste instantie voor verwarring en dáár moet je als mens(heid) en ondernemers doorheen. Overigens, duurzaamheid en innovatie zijn heus geen filantropie. Dat dit ook echt niet zo is, laat Koornstra vervolgens zien middels een aantal dia’s, waarbij naast zijn kinderen ook zijn eigen electrische auto’s  - zoals de sportieve Lotus - van het beeldscherm afspringen. Met name, als ze worden uitgelicht met zijn eigen ledlamp en hij er een aantal beroemde gezichten en namen bijplaatst van mannen met wie hij aan tafel heeft gezeten, zoals Bill Clinton, Tony Blair, de Dalai Lama en onze eigen ex-minister president Balkenende. De quote die de oud-premier volgens de spreker gezegd zou hebben op het moment dat ie in zo’n superbolide van Koornstra plaatsnam en direct wegspoot, sprak boekdelen: ‘Kut zeg, wat geil’ (Over verandering van taalgebruik gesproken, van de professor!)

    Het  betoog van Koornstra valt eigenlijk in één zin samen te vatten: Durf GROOT te dromen.

    Maar wellicht het meest leerzaam over het begrip ‘verandering’ was zijn slotfilmpje, waarin mensen pakweg 12 jaar geleden spraken over de (negatieve) toekomst van de mobiele telefoon. Niemand vond zo’n ding nodig of geloofde erin. En wij kennen de werkelijkheid van nu. Toch gaf het meisje dat toen zei: ‘Ik ben heel gelukkig zonder’  ons wel een bijzonder aandachtspunt. Want, ook gelukkig zijn is een gewenste geestesgesteldheid. En als je dat bent, moet je zeker niet alles meteen resetten, zonder overigens die verandering tegen te willen of kunnen houden ...

    De eerste helft, Ben Tiggelaar
    In de eerste helft van ‘de wedstrijd’ in de Business Arena, houdt de man van ‘MBA in één dag’ - Ben Tiggelaar - een gloedvol betoog over gedragsverandering. Op muziek van James Brown moeten alle 530 ondernemers eerst een paar keer elkaar aanstoten om ‘volledig bij de les te zijn’. Zijn leerzame, maar wel ietwat te snelle verhaal, is duidelijk. Het gaat met name over de psychologie van veranderen, de problemen die zich hierbij voordoen en de concrete stappen die je als mens en ondernemer moet zetten om verandering te effectueren.

    Tiggelaar wijst erop dat in het bedrijfsleven continu veel verandert en wordt vernieuwd en dat dit ook steeds sneller gaat. Was de toename van het aantal patenten tussen 1990-2000 nog 30%, de afgelopen 10 jaar bedroeg deze 70%. Het slagingspercentage van toegepaste vernieuwingen is echter relatief klein. Vooral de factor ‘mens’  - denk eens aan de weerstand bij het veranderen van leiderschap - is hierbij cruciaal. Terwijl veranderen per definitie bewegen inhoudt, is het geconditio-neerde gedrag van een mens gewoon heel moeilijk te veranderen. (Veel vaste gewoonten, routine, automatismes zitten er in ons gedrag dat zo vanzelf plaatsvindt. Denk bijv. aan auto rijden of eten). Het filmpje van de gezichten van de kinderen die een verleidelijke marshmallow zien, maar hem niet mogen opeten om er zo nog één te kunnen scoren, maakt duidelijk wat een ‘strijd’ wij moeten voeren om ons (snoep)gedrag  enigszins te kunnen veranderen.

    Blue zone
    Gedrag is meestal een soort routine. De zogeheten ‘Blue Zone Theorie’, naar aanleiding van de zeer oud wordende en gelukkig zijnde mensen op een eiland als Sardiniё, bewijst dit. Zonder dat deze mensen er veel moeite voor hoeven te doen, voldoen ze aan de diverse factoren om gezond oud te worden. Ze hebben ‘gewoon’ hun eigen sociale contacten, ze bewegen elke dag in de moestuin of in huis, ze eten vooral groentes, en stoppen zich nooit ‘vol’ met voedsel. Dit alles gebeurt bij hen vanzelf. Tiggelaar refereert hieraan, om te komen tot (dergelijk) gewenst en ‘automatisch’ gedrag voor onder-nemers. Hij benoemt vier concrete stappen. Wees zelf een rolmodel en monitor jezelf hier regelmatig op. Complimenteer ook je medewerkers zeer regelmatig (en niet eenmalig). En vooral: durf te experimenteren in en met je zaak. Maar weet, dat als je een veranderingsplan hebt opgesteld, je er voor 93% zeker van kunt zijn, dat je dit plan weer moet veranderen en daarna weer. Want veranderen is een continu proces, dat zich aanpast aan de tijd. De één kan dit wel beter dan de ander. Maar hoe het ook zij: DROMEN - DURVEN - DOEN zijn de drie sleutels tot veranderen. In die volgorde, èn als drie-eenheid.

    Decor(um)
    Een kleine kritische noot over het decor(um) van de Arena. Want decor is niet alleen iets om naar te kijken, maar bestaat ook om er iets mee te doen. Er is vast veel energie en tijd geїnvesteerd in het verzinnen ervan. De tribunes met de vakken, de  leuke shirtjes, het voetbalveld, de voetbaldoelen, de waaier....Prima, maar doe er dan wel iets mee. Alleen die trap tegen een bal de tribunes in van de teamleiders, is toch wat karig. Verander die shirtjes bijvoorbeeld in vlaggen, of spandoeken, of ‘luiers’. Geef die doelen een functie. Laat er een penalty intrappen bij een verkeerde opmerking van de spreker, of gebruik ze als mascotte. Til ze boven je hoofd, doe er iets ludieks mee. Die doelnetten kun je weergaloos verknopen, dus veranderen. En dan die uitgedeelde waaier?  Was er een bedoeling bij? Maak er iets interactiefs van. Zo was het decor alleen maar decorum. Jammer, want het was een kans voor open doel!  Nou ja, wie de (voetbal)schoen past, trekke hem aan...

    Derde helft
    En dan natuurlijk de derde helft in die fraaie - maar wel geluidsvolle – Inspyriumhal. Het was nog heel lang napraten onder het genot van .... En dat zegt genoeg over dit spraakmakende Business Event.

    Foto’s: Berry Poelen Hagemann fotografie Cuijk

  • do
    27
    feb
    2014
    Fitland Mill

    ‘Nieuwe zuurstof voor het bedrijfsleven’Het forumdebat op 27 februari ging over de nieuwe rol van de gemeenten en de gevolgen hiervan voor het bedrijfsleven. Er worden immers veel taken van de Nationale - naar de Gemeentelijke overheid overgeheveld en ook komen er allerlei grote, nieuwe regionale samenwerkingsverbanden. Aan de forumtafel zaten naast Tweede Kamerlid Michiel van Veen (VVD), drie burgemeesters uit onze regio: Karel van Soest (Boxmeer), Wim Hillenaar (Cuijk) en Antoine Walraven (Mill en St. Hubert).

    fotoalbum

    fotoalbum

    Onder leiding van de prima gastpresentator Erik Jansen werden vijf stellingen geponeerd. Aan discussietafels kregen onze leden en de uitgenodigde ondernemers van de Industriёle Kring LvC, de kans op deze stellingen te reageren via gerichte vragen aan het forum. Hieronder een kleine compilatie van vragen, stellingen èn antwoorden bij het debat, dat gezien de diverse positieve reacties behoorlijk inhoudelijk, interactief en heel geanimeerd was. (Met dank aan alle deelnemers!).

    Herindeling en samenwerking is nodig om de positie van het Land van Cuijk te versterken.

    v. Veen: Samenwerken is essentieel, maar pas wel op voor een te ingewikkelde structuur. Daarin verzandt het vaak te veel. Anderzijds pleit ik ervoor, dat de autonomie, de eigenheid van de verschillende gemeenten, moet blijven bestaan.
    v. Soest: Ik ben zeker voor samenwerking, maar daarbij moeten we ons als Land van Cuijk focussen op Agrofood. Hier liggen bovendien verschillende interessante subsidiemogelijkheden voor innovaties. En dan denk ik met name aan Teeuwissen Groep en Stork-Marel. Echt, we zijn een vijfsterrenregio. Als wegenbouwer Heijmans zegt, dat ie ‘eigenlijk niks heeft met Agrofood’ en steeds wijst op wegen en infrastructuur, dan wijs ìk hem op wat er allemaal over die wegen wordt vervoert: agrofood-producten. Dus ook hij heeft er wel degelijk mee te maken.
    v.Veen (kritisch): Focussen is prima, maar leg niet al je eieren onder één kip. Focus ook op andere regiobedrijven die voor werkgelegenheid zorgen.
    Walraven: Als je zegt dat het Land van Cuijk ‘alles heeft op dit gebied’, dan word ik daar tegelijk wel een beetje bang van. Concentratie op Agrofood is prima , maar het verhaal moet wel beter verteld worden. Dan komt er wellicht ook meer begrip voor.
    Jos Hermens (Landelijk Vastgoed; vanuit de zaal): De ontwikkelingen gaan veel te langzaam. We zitten als LvC in Den Haag - als het om stimuleringsmaatregelen gaat - ‘aan de laatste mem’.
    Hillenaar (redelijk fel) :  Dat is niet zo. In de provincie staan we juist voorop in hun aandacht. Met geweldige bedrijven als Teeuwissen, Nutricia, Nutreco ... Maar we moeten wel reёel zijn:  Gemeenten als Oss, Veghel en Uden zijn simpelweg groter dan onze regiogemeenten.
    v.Veen (aanvullend) : Er zijn zelfs ondernemers uit het LvC die vanuit Den Haag rechtstreeks benaderd worden...
    Er moet meer bestuurd worden vanuit professie en deskundigheid dan vanuit politieke achtergrond.
    (Achterliggende gedachten en opmerkingen hierbij waren, dat deelname van het bedrijfsleven in zowel het landelijke al gemeentelijke bestuur heel beperkt is. Politieke keuzes worden te vaak gemaakt vanuit partijbelang. Er zijn genoeg deskundige ambtenaren die zaken voorbereiden en uitwerken, maar de politieke  - veel minder deskundige -  gemeenteraadsleden beslissen hier uiteindelijk over. Is het niet tijd voor een soort zakenkabinet op gemeentelijk niveau (een idee van Contour manager Robert Philips), waarin deskundigheid boven partijpolitiek gaat?  Maar, hoe staat het dan met de toekomst van onze democratie?)
    Walraven: De gemeenteraad is en blijft de volksvertegenwoordiger. Dat staat bij mij voorop.
    v. Soest: Om een college te kunnen beoordelen moet je absoluut wel iets in huis hebben aan deskundigheid. Maar voor mij hoeven dat niet per se ondernemers te zijn (Momenteel zijn er bij ons van de 20 raadsleden 4 ondernemers)
    v. Veen: Het gaat ook om het proces vóór het kiezen van de gemeenteraad. Richt je als ondernemers daarop. Geef daar die kwaliteitsimpuls, dan komt die deskundigheid indirect ook in de raad.
    Hillenaar: Ik wil hier wel even een lans breken voor de huidige raadsleden. Ze werken meestal hard en bereiden zich goed voor. Maar ondernemers horen stellig ook thuis in die raad. Ik denk, dat het die ondernemers zelf ook extra kansen kan bieden.
    Van Haeren (vastgoed; uit de zaal): Ondernemers medeverantwoordelijk maken via het raadswerk kost hen ontzettend veel tijd. Ze moeten zich inlezen, meedenken, raadsvergaderingen bijwonen, etc.
    Je bent zomaar 20 à 24 uur per week extra bezig. Die tijd heeft een gemiddelde ondernemer niet. Gebruik hen daarom selectief.
    Walraven: Ik doe zelfs een oproep aan politieke partijen: vraag die ondernemers persoonlijk bij je meningsvorming over onderwerpen. En neem die meningen dan mee in je besluitvorming.
    Hillenaar: Het zou goed en effectief zijn, om bij de voorbereiding van bepaalde (ingewikkelde) zaken veel meer deskundigheid in te schakelen. En daar horen ondernemers zeker bij. Maar ik durf te beweren, dat binnen de kortste keren die zakenlui òòk politiek bedrijven. Het wegen van verschillende belangen is namelijk best ingewikkeld.

    Inzake de vele regelgeving waar zoveel mensen (en ondernemers) over klagen stelt van Veen nog:
    Er zijn veel en veel teveel wetten. Maar ook dat is democratie en de waan van de dag. Op het moment dat er iets bijzonders in de samenleving gebeurt, wordt erop gereageerd. In de maatschappij , maar ook in de Tweede Kamer. En voor je het weet, komt er een wet met nieuwe regels of andere regels die dat wat gebeurd is moet aanpakken of voorkomen...
    v. Soest : De portefeuille ‘handhaving’ kost  in ons (bestuurlijk) werk ontzettend veel tijd. Ik pleit voor zo min mogelijk regels en veel meer het boerenverstand laten werken. Dat scheelt veel tijd èn geld.
    Bij de slotvraag van forumleider Erik Jansen moeten de vier forumleden in één zin ‘de kansen voor de toekomst van ondernemers in het LvC aangeven’ middels een oproep.
    v. Soest: Kom met een nieuw ontwikkelmodel voor het Land van Cuijk (LvC)!
    v. Veen: Er komt 50 miljoen euro extra naar de regio! Ondernemers: pak ze!
    Hillenaar: Focus jullie vooral op het LvC als de Agrofoodcapital . (Binnen 10 jaar is er één gemeente Land van Cuijk. Daar verwed ik wel een wijntje om.)
    Walraven: Grote kansen liggen ook op het terrein van Rekreatie en Toerisme. Maar: blijf elkaar vooral ontmoeten in regio NO-Brabant. Daar komt altijd meer kwaliteit uit!

    Foto’s Berry Poelen Hagemann fotografie Cuijk

  • do
    28
    nov
    2013

    Met de bus bezochten we 28 november het Maasziekenhuis. Eerst het oude dat gesloopt wordt, daarna het nieuwe. Voor Wiljan Laarakkers van het gelijknamige sloopbedrijf is deze afbraak ‘een gevalletje appeltje-eitje’. Bijzonder is wel, dat het bijna naast zijn deur plaats-vindt. Voor 80% werkt het bedrijf namelijk in Duitsland, met name in NordRhein-Westfalen. De helft van de totale kosten van een sloop zitten in asfaltsanering. Ook bij het Maasziekenhuis, met de in totaal 5 km vensterbanken en de vele afvoerbuizen, waarin fijn asfalt verwerkt zit. En als je ook nog te doen hebt met koperjagers, die met grof geweld het koper afbreken en die afvoerbuizen kapot maken, dan heb je een dubbel probleem en meer dan dubbele kosten en ook veel meer gevaar. Nederland heeft momenteel de strengste eisen ten aanzien van asbestverwijdering. Al gauw moeten slopers mondmaskers dragen, maar dat beperkt hun werkzaamheden per dag tot maximaal zes uur. Er zijn verschillende soorten asbest en het ene is veel gevaarlijker voor de mens dan het andere. Asbest mag niet verwijderd worden beneden een temperatuur van 5°C. (Overigens, bij lage temperaturen heeft vooral beton een heel ander sloopweerstand, dan bij hogere temperaturen).

    IMG_0778-BerryPoelen

    fotoalbum

    Scharen van een dinosaurus in het huis van de vleermuis
    De sloop van het 22 meter hoge gebouw gebeurt met een soort dinosaurus-scharen van 1.85 m breed. Zij knijpen alles fijn en vergruizen grotendeels het beton. Van het gesloopte materiaal wordt 98% gerecycled, onder meer voor wegenbouw. Van de sloopopbrengst komt 10 à 15% uit de metalen, zoals het koper. De sloop van de versterkte fundering en kelders duurt ongeveer even lang als van het zichtbare gedeelte van het ziekenhuis. De berekende afkoopsom is een kwestie van ervaring. Maar soms zijn er tegenvallers, zoals in dit geval de professionele inbrekers, en vooral de kwestie van de vleermuizen. Zij zitten ergens in de spouw en moeten ‘elders’ worden ondergebracht. Maar hierdoor vertraagt het hele traject wel  bijna een jaar. Ook in het ziekenhuis komt men dingen tegen die extra tijd vergen, zoals de afbraak van de ijzeren balken in de operatiekamers. Totaal denkt Laarakkers – het bedrijf behoort tot de drie grootste sloopfirma’s van ons land -  ca. drie maanden nodig te hebben om het 45 jaar oude gebouw klein te krijgen en uit de Maasheggen te laten verdwijnen.

    Nieuwe Maasziekenhuis (Pantein)
    Het nieuwe Maasziekenhuis behoort met Thuiszorg, de Zorgcentra en het Servicebedrijf tot de vier onderdelen van de totale organisatie Pantein. Directeur Twan Jacobs noemde via een powerpoint-presentatie, per bedrijfstak een aantal opmerkelijke kengetallen. Thuiszorg heeft 2400 medewerkers (140 Fte) verdeeld over 18 locaties. De zorgcentra kennen 1880 medewerkers (1040 Fte) verspreid over 8 locaties en 9 steunpunten. Het servicebedrijf (o.a. leverend aan de huisartsen) heeft 360 medewerkers en het Maasziekenhuis 750 medewerkers (437 Fte). In het bijna kleinste ziekenhuis van Nederland(!) zijn er 215 bedden, liggen er 125 km datakabels, is er een omzet van 72 miljoen Euro en is er verregaande samenwerking met het Radboudziekenhuis en de Maartenkliniek uit Nijmegen op de gebieden oncologie, chirurgie en urologie. Pantein is een regionale organisatie en streeft naar veel samenwerking met het regionale bedrijfsleven. Zo doet Pantein bijv. zaken met 150 leveranciers uit Cuijk, van aannemers tot voedingswinkels. Van alle gebruikte voedingsmiddelen komt 60% van regiogrutter Jan Linders.

    De rondgang. Van scheepsboei tot voedingskeuze
    Voor de binnenhuisarchitect van het ziekenhuis was de Maas de inspiratiebron inzake het interieur van de ontvangst- en doorloophal. We zien een enorme boei, houten wanden (die refereren aan steigers en kades), en verschillende tegelpatronen die het stromende water symboliseren.Ook de algenkleuren zijn in de ruimte verwerkt. Het nieuwe stiltecentrum heeft geen religieuze achtergrond (meer) en voor kinderen is er een speciale speelkamer. Opvallend bij de rondgang zijn niet alleen de slimme logistieke oplossingen, maar ook de vele technische hoogstandjes. Zoals de ingenieuze luchtverversers en de noodaggregaten, die bij een rampenscenario zorgen dat voor vier dagen stroom is gegarandeerd. Ze staan op de eerste verdieping en lopen hierdoor bij een overstroming niet onder water. Via de kleding-kokers komt alle vuile en gebruikte kleding op de juiste ‘wasplek’, maar wel in de zekerheid dat alle kleding exact is geteld èn gewogen tot 100 gram nauwkeurig. Zo is men 100% zeker dat niets (in de operatiekamers!) is achtergebleven. Verder zien we dat elk bed nu via een tv-screen  precies kan aangeven wat en wanneer iemand wil eten. Want een patient heeft vaak andere voedsel- en dieetbehoeftes dan een gezond mens. Voordelen zijn bovendien, dat er veel minder voedsel wordt weggegooid en dat de ziekenhuisduur gemiddeld met één dag is verminderd.

    Vrienden van ...
    Directeur Theo Mennen en een bezielde medewerkster sluiten de bijeenkomst af met een kort verhaal over de stichting Vrienden van het Maasziekenhuis. Het zijn er inmiddels duizend. De stichting is opgericht om extra dingen te kunnen realiseren voor de patiënten. Gesponsorde projecten zijn onder meer: specifieke massagestoelen (voor oncologische zorg), relaxstoelen en bepaalde speeltoestellen voor de kinderen.
    Als speerpuntprojecten voor 2014 worden genoemd: een leeftuin (voor buiten) en bijzondere workshops (zoals met haarpruiken) voor oncologische patiënten. Cubox gaat onder haar leden actie ondernemen om hieraan een bijdrage te leveren.

    foto's: www.hagemannfotografie.nl

  • do
    19
    sep
    2013

    19 september op daktuin bij Ebben
    Van een snelle hap naar een snelle App

    IMG_2368-C-BerryPoelen

    fotoalbum

    Het startbeeld van de lezing van Peter Sprenger (Techonomy) op de daktuin in Ebben’s Inspyrium was veelzeggend. Op het plein van het Vaticaan in Rome zien we tweemaal een mensenmassa kijken naar een pas gekozen paus. In 2005 en in 2013. Waar acht jaar geleden nog maar een enkele gsm viel te ontwaren, zien we anno 2013 alleen maar mensen zwaaien en fotograferen met mobieltjes. Vervolgens komen er digitale cijfers in beeld. Van de mobiele telefoons is momenteel 70% smartphone en dus internetgericht, 5 miljoen mensen zijn tabletgebruikers, 80% van het internetverkeer is visueel (foto, film, etc) en er is keuze uit 700.000 apps. (computerprogramma’s met heel verschillende functies, van spelletjes spelen tot bankieren)

    De boodschap is duidelijk: of u nu wilt of niet, u móet mee met de snelle en continue veranderingen op de digitale snelweg, want als u niet meegaat wordt u voor goed gepasseerd. Afwachten kan niet meer. Zelfs hele grote bedrijven kunnen zich vergissen in het tempo van de veranderingen, met alle gevolgen van dien. Nokia was marktleider in de telefonie, maar is noodgedwongen overgenomen. Blackberry is in feite verdwenen en KPN moet niet concurreren met Vodafone, maar met Whats App

    Andere marketing
    Tegelijk vraagt dit van bedrijven om een heel ander type marketing. De roep om aandacht voor een product en de gewenste zichtbaarheid hiervoor gebeurt via de nieuwe media als twitter, facebook en allerlei apps. Interactie marketing – twitter uw reactie op dit product of stel er vragen over – en sociale marketing (facebook heeft binnen zes jaar maar liefst 1,1 miljard deelnemers, oftewel klanten) zijn nieuwe standaards geworden. We krijgen een soort App-economie. Sprenger geeft tenslotte enkele praktische en slimme voorbeelden van interessante apps, zoals hotel tonight (om binnen 10 sec een goede en goedkope overnachting te boeken) en de lekker leven app, voor handige hulpjes in huis.

    Terwijl het op de daktuin langzaam begint te miezeren, zorgt het beeldscherm voor een vrolijke afsluiting: een man met een smartphone krijgt een tweed en tilt meteen een bierglas op van de tafel. Boodschap: u hoeft echt niet meer verrast te worden door een aardbeving, want u bent er even voordien al voor gewaarschuwd!

    Foto’s Berry Poelen Hagemann fotografie Cuijk

  • do
    27
    jun
    2013

    Strijp S, zo heet het oude Philips-complex in Eindhoven, waar Cubox probeert om andere denkpatronen en waarden van ondernemers te ervaren. Geintroduceerd door Cubox-ondernemer Wilbert van den Braak (Inpladi), die een paar dagen per week  een vaste werkplek heeft in het historische Glasgebouw van Strijp, bemerken we al snel de essentie van een andere manier van werken: co-creatie. Oftewel, samen denken en samenwerken. Zo’n twintigtal jonge creatieve ondernemers (veelal ZZP’ers als ontwerpers, vormgevers, conceptdenkers, schrijvers, maar ook it-ers en accountmanagers) werken op een individuele werkplek in één grote inspirerende werkruimte die ze ook grotendeels zelf hebben ingericht. Ze werken voor zichzelf en ze werken samen, waardoor ze tegelijk ook een veel serieuzere partij vormen voor grotere opdrachtgevers. En echt ‘de beste ideeën komen aan de gezamenlijke koffietafel’, volgens Wilbert.

    fotoalbum

    fotoalbum

    Out of the box betekent in feite: buiten de kaders werken, anders denken, uit je eigen comfort-zone komen. Thijs van Gerven, o.a. docent bij de Fontys Hogeschool, geeft in een korte, leuke workshop aan hoe wij meestal bezig zijn met patroon denken: heel voorspelbaar en stabiel. Als klein kind wordt ons al aangeleerd om ´netjes binnen de lijntjes te kleuren´ en zo beperken we in wezen de creativiteit. Want juist het denken en bezig zijn buiten die kaders en buiten de lijntjes geeft onverwachte oplossingen en resultaten. Hij laat het ons zelf ervaren, door een eigen restaurant-concept te ontwikkelen, waarbij we uitgaan van drie ongebruikelijke basisvoorwaarden, zoals bijv. geen personeel, geen voordeur en geen keuken.

    Nieuwe economie
    Tijdens de rondleiding door het gebouwencomplex maken we onder meer kennis met een nieuw businessmodel: seats2meet. Oftewel, een gebouw  waar ontmoeten centraal staat. We treffen een groot aantal vergaderruimtes en ontmoetingsplekken in verschillende sferen, zodat je bijvoorbeeld het te bespreken onderwerp of het aantal mensen of aantal uren kan aanpassen aan de ruimte. Het businessmodel is een product van de nieuwe economie, waar diensten met elkaar geruild worden. En dat gebeurt lang niet altijd tegen een geldelijke munteenheid, maar vaak als sociaal kapitaal: de ene dienst (ontwerp) wordt geruild voor een andere (IT-probleem). Drie kernwoorden staan bij dit begrip centraal: relatie - vertrouwen - verbinden. Omdat je deze drie waarden niet echt kunt meten, blijkt het begrip ‘sociaal kapitaal’ voor de fiscus wel enigszins problematisch. Seats2Meet is drie jaar geleden opgezet en was na 5 maanden al uit de rode cijfers. Inmiddels kunnen 9 gezinnen leven van dit businessmodel voor het verhuren en faciliteren van vergaderruimtes.

    In het gebouw Radio Royaal – naast het Ketelhuis – is een industrieel restaurant gevestigd, waar compressors en motoren nog volop zichtbaar zijn. Het blijkt de opmaat voor een inspirerend en afsluitend dinertje, waarbij de linker hersenhelft van menig ondernemer geprikkeld wordt door de rechterhelft. Want het kan dus ook anders. Terwijl je wacht op je eten kun je ook even badmintonnen of schommelen achter de compressors. En zo verteert straks het eten ook weer beter.
    Te laat, maar heel voldaan stappen we rond 21.30 uur in de bus retour Boxmeer en Cuijk. Een enkeling neemt nog ‘een verkeerd cadeautje’ mee die bus in, voor het thuisfront. Iets bekijken en beoordelen vanuit je andere hersenhelft kan best heel interessante resultaten opleveren, toch?

  • do
    04
    apr
    2013

    Op 4 april 2013 bezoekt Cubox de regio-ondernemer van het jaar 2012: Sjors Winkelmolen.
    Samen met zijn vader en een klein team ‘flexibele allrounders’ kopen, verbouwen en runnen zij vanaf 1978 tot heden een aantal recreatieparken onder de naam Eldorado. Anno 2013 is de totale bedrijvigheid verspreid over vijf parken best indrukwekkend. Dan denken we met name aan de ca  2100 campingplaatsen, 1000 ligplaatsen in drie jachthavens, 2 dagstranden, 2000 m2 overdekte speeltuin, een nationaal opererende manege, een evenementencomplex, 7 horecagelegenheden en 2 campingwinkels.

    IMG_3616

    fotoalbum

    Wie zijn schulden betaalt, wordt niet arm
    Winkelmolen noemt veel essentiële kenmerken voor recreatief ondernemerschap.
    “Investeren doen we hier alleen via cash-flow. Zo blijven we financieel altijd met beide voeten op de grond. Onze visie is, dat elke investering moet bijdragen aan het totale rendement. Daarnaast houden we niet van schulden. Groei is bij ons geen doel op zichzelf. Het gebeurt alleen als het nodig is voor het bestaande bedrijf. Een recreatief bedrijf is in feite een seizoensbedrijf. Het aantal zonuren is erg bepalend voor het rendement. Daarom probeert men steeds onafhankelijker te worden van het weer door het creёren van overdekte attracties, zoals de binnenspeeltuin en de manege. Als dienstverleners verhuren ze in feite ‘ruimte, water en beleving met een strikje’.

    Beleving centraal
    En die ruimte die verhuurt wordt is steeds vaker overdekt, zoals bij het eXparc. Een motorcrossterrein met een dak erop. Het bijzondere is dat het hierbij gaat om elektrische motorfietsen. Een aantal Cuboxers krijgt de kans om onder begeleiding een binnen- en buitenrit te maken.

    Volgens Winkelmolen is het met name het belevingsconcept dat de toekomst heeft. Daarom hebben ze ook flink geїnvesteerd in die binnenspeeltuin. In wezen zijn er traditionele attracties zoals klimtoestellen en trampolines, maar dan wel in het belevingsdecor van een kasteel, een trein of een berg. En door de zacht akoestische vloerbedekking kunnen ouders geruisloos genieten als de kids spelen. Ook de luxe Tipi’s, de indianententen buiten, zijn  voorbeelden van dit concept. De Eldoradoparken trekken nu jaarlijks 50.000 bezoekers. Gestreefd wordt naar 350.000 over 10 jaar.

  • do
    31
    jan
    2013

    Het discussieforum over die toekomst bevatte met twee gemeentelijke burgemeesters, de scheidend directeur van de Rabobank èn de voorzitter van de Industriёle Kring Land van Cuijk een aantal regionale ‘zwaargewichten’.

    4 thema’s, 8 stellingen, 110 toehoorders
    Een record aantal Cubox ondernemers en gasten luisterde in de intieme foyer van Hotel Riche naar een heel geanimeerde discussie aan de hand van een aantal stellingen. Deze werden thematisch ingebracht door vier ondernemers: Wiljan Laarakkers (Werkgelegenheid), Sandra Reusen (Toerisme), Berita Cornelissen (Onderwijs) en Toon Ebben (Agribusiness). Zij schoven per onderwerp bij het forum aan. Het geheel stond onder leiding van chef-redacteur van De Maasdriehoek Martijn Schwillens.  Na anderhalf uur discussie voor een zeer aandachtig publiek bedankte Cuboxvoorzitter Emile Willems alle deelnemers voor hun bijdrage met een toepasselijk ‘out-of-the-box’ presentje. Een uitgebreid verslag volgt in de eerstkomende Cubox Nieuwsbrief die in de loop van februari verschijnt en ook op onze website geplaatst zal worden.

  • do
    13
    sep
    2012

    Ondernemers enthousiast over duurzaam ondernemen

    Op 13 september jl. kwamen in Boxmeer zo’n 70 leden van de Cubox samen rondom het thema ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’ (MVO). Na een goed en smaakvol buffet, verzorgd door Hotel De Baronie met verantwoord vlees van de VanDrie Group, zette de groep zijn tanden in de vraag: “Wat is nu eigenlijk maatschappelijk verantwoord ondernemen en wat levert het op?

    IMG_3434

    fotoalbum

    De winstkansen van duurzaam ondernemen
    De vraag naar het belang van MVO werd op drie verschillende manieren beantwoord. Allereerst kwam, namens COS Brabant, Gerard de Winter aan het woord. Hij is gespecialiseerd in duurzame marketing en promotor van het programma ‘MVO Loont’ van het COS.

    Na de inhoudelijke onderbouwing van het belang en de voordelen van maatschappelijk verantwoord ondernemen door COS Brabant was het woord aan Patricia van Krieken, communicatiemanager bij De VanDrie Group. De VanDrie Group is producent van kalfsvlees en eigenlijk al vanaf de oorsprong bezig met duurzaam ondernemen.

    Het hoogtepunt van de avond was de Duurzaam Doe Je Zelf-show, een ludieke en informatieve spelshow van het COS die werd geleid door een heuse quizmaster. Twee teams namen het tegen elkaar op en beantwoordden vragen over voetafdrukken, CO2-uitstoot en de besparingskansen met LED-verlichting. Dat ging gepaard met een hoop gelach, veel verwonderde blikken en luid gejoel over een mogelijk partijdige jury.

    Meer informatie over dit onderwerp vindt u op www.mvoloont.com en www.cosbrabant.nl.

    Bekijk hier MVO.pdf d.d. 23-09-2010

  • do
    14
    jun
    2012

    Bezoek aan boomkwekkerij Ebben en rondleiding op de Floriade in Venlo

    Als een wereldtentoonstelling bijna in je achtertuin plaatsvindt, moet je er natuurlijk ook een bezoek aan brengen. En als op die tentoonstelling bovendien enkele bedrijven en mensen uit de regio Land van Cuijk een opvallende rol spelen, dan maakt dat zo’n bezoek nog bijzonderder. Daarom ging Cubox op donderdag 14 juni met een speciale bus naar de Floriade in Venlo.

    fotoalbum

    fotoalbum

    Het tuinbouwpark bevat maar liefst 66 ha en heeft meer dan 90 paviljoens. Veel specifieke paviljoens op het gebied van tuinen, tuin- en bosbouw, die de slogan -theatre of the nature- op alle mogelijke manieren verbeelden. Een specifiek cultuur-programma probeert elke dag die verbeelding nog groter te maken.

    Cubox had voor de Cubox leden een gericht informatief programma samengesteld, dat uitging van passie en promotie. Hoe promoot ik een bedrijf, een regio, een product? Door ze op een opvallende en gedreven wijze te laten zien en te laten beleven! En dat gebeurde 14 juni op meerdere manieren.

    150 Jaar Ebben
    De dag startte om 12.30 uur bij een jubilaris - maar liefst 150 jaar bestaat dit familiebedrijf! - en tevens één van de grootste en markantste boomkwekers van ons land: Ebben, in Beers. Directeur Toon Ebben liet ons kennis-maken met zijn gloednieuwe en buitengewoon inspirerende kantoorgebouw, de enorme loodsen en een evenementenhal. Hierbij geeft hij een verfrissende visie op duurzaam ondernemen. Daarna ontvingen we een lunchpakket en gingen per bus naar de Floriade.

    Op de Floriade kregen de Cubox leden en hun partners een gerichte rondleiding in kleine groepen van ca. 15 personen. Vanuit het Inspyrium - het paviljoen van Ebben i.s.m. Land van Cuijk - liepen zij via het spectaculaire Amphitheater en de Rabo Earthwalk naar het Huis van de Smaak. Hier gaven Huisdirecteur Ad Berends (uit Mill) en Aspergepaviljoen directeur Richard Willems hun persoonlijke visie op promotie en beleving van een product. Via het Inspyrium gingen zij rond 18.00 uur weer retour met de Floriadebus naar Beers. Daar wacht hen letterlijk een laatste hoogstandje: een diner-buffet op de smaakvolle daktuin bij Ebben.

  • vr
    27
    jan
    2012

    Op gepaste wijze vierden de leden van business platform Cubox op 27 januari het 15 jarig bestaan. In Hotel Restaurant Riche te Boxmeer beleefden een kleine 90 feestvierders een Cubox waardig programma.

    Het 100ste lid Marc Peters wordt gefeliciteerd door voorzitter Emile Willems.

    Het 100ste lid Marc Peters wordt gefeliciteerd door voorzitter Emile Willems.

    Een ludieke historische Cubox quiz, een humoristisch optreden van columnist Toon Copier en sfeervolle live muziek zorgden voor een gezellige invulling van de feestavond. Voorzitter Emile Willems maakte in zijn feestrede bekent dat het 100ste Cubox lid zich heeft aangemeld. Een bewijs dat MKB-ers uit de regio de kennis- en informatie-overdracht en het informele ondernemerscontact via Cubox zeer waarderen.

     

     

     

  • do
    24
    nov
    2011
  • do
    30
    jun
    2011

    30 Juni vond in het splinternieuwe pand van accountantskantoor Contour een fiscalistendebat plaats over een heet hangijzer in belastingland : Horizontaal Toezicht. Twee spraakzame specialisten, Tom van Zwieten (Contour) en Toine Geesink (Bol) kruisten mondeling de degens over dit onderwerp. Aan de hand van stellingen, onder meer ingebracht door een zestal forum(jury)leden van collega-fiscalisten van andere kantoren.

    IMG_2808

    fotoalbum

    Tom doet de aftrap met een leuke powerpoint presentatie. Hierin stelt hij dat de samenleving om (politie)toezicht schreeuwt bij het vangen van boeven en geen flauwekul wil van schemerige boetes bij 3 km te hard rijden op een bepaalde autosnelweg. Tegelijk wil die samenleving ook minder bureaucratie. Hij vertaalt dit naar een aantal uitgangspunten voor nieuw (horizontaal) belastingtoezicht. De belangrijkste punten zijn: Het is vooral een morele kwestie. Je doet, wat je doen moet, anders krijg je Griekse toestanden. Je houdt je aan de spelregels, maar je blijft wel heel scherp voor je clienten. Tevens handhaven wij de kwaliteit en de fiscus komt- indien gewenst- bij ons in de boeken kijken. En het systeem is zeker niet duurder, waarschijnlijk goedkoper!

    HT kost meer
    Toine reageert hierop met een cynische tegenvraag: wie belt de politie op als je die 3 km te hard rijdt en er nergens een fotocamera aanwezig is? Gericht op HT stelt hij vervolgens, dat er 6.000 belasting-ambtenaren ontslagen dreigen te worden. HT lijkt dan een prachtig middel om deze potentiele problemen te tackelen: de fiscalisten lossen de vraagstukken op voor de staatstoezichthouder. Op zijn vraag aan de ondernemers wie er op dit moment een boekenonderzoek van de belastingen heeft, zien we geen enkele hand omhoog gaan. Dat zegt toch genoeg?! Bovendien is het systeem volgens hem absoluut wel duurder. Immers, wanneer je als fiscalist zelf moet gaan melden dat er wellicht iets fout zou kunnen zijn, dan kost dat (zelf)onderzoek gewoon geld. Meer geld....

    Onder leiding van Emile Willems wordt het een heel aangenaam en informatief debat, waarbij de opponenten proberen in heldere taal- zonder Jip en Janneke te evenaren- hun standpunten duidelijk te maken. Het forum intervenieert een enkele keer, maar vindt het toch nogal moeilijk tussen beide te komen. Niettemin overheerst het gevoel van een prettige en leerzame avond. Want vanaf nu weet elk Cuboxlid: Horizontaal Toezicht kan, maar hoeft niet. Volgens zaal en jury eindigde het debat in een gelijkspel. Overigens stelden meerdere forumfiscalisten, dat HT op termijn waarschijnlijk wel de standaard zal zijn voor de fiscus...!

  • do
    24
    feb
    2011
  • do
    22
    apr
    2010
  • di
    02
    mrt
    2010